( 264 ) عاملى جبعى - حسين ( 1056 - 1078 ه ق )
شيخ حسين فرزند على بن محمّد بن حسن بن زين الدّين شهيد ثانى عاملى جبعى ، از فضلا ، صالحان و محققان قرن يازدهم است . وى 18 ذيحجه سال 1056 ه ق به دنيا آمد ، علوم دينى را نزد پدر آموخت و 21 ذيحجهء سال 1078 در جوانى در اصفهان درگذشت و جنازهاش به مشهد منتقل شد . پدرش صاحب در المنثور ، مقامات علمى و معنوى او را ستوده است .
امل الآمل 1 / 78 ، شهيدان راه فضيلت / 269 ، فوائد الرضويه 1 / 323 .
غلامرضا جلالى
( 265 ) عباسى - محمّد عارف ( زنده در قرن 10 ه . ق )
شيخ محمّد عارف عباسى مشهور به « پير پالاندوز » از عرفا و پيران سلسلهء ذهبيه است . او علاوه بر اينكه در عرفان به مقامات بلندى دستيافت ، در كيمياگرى و خطاطى متبحر بود .
هفت سوره از قرآن با خطى بسيار زيبا از وى تا روزگار ما باقى مانده است .
وى بااينكه صاحب موقعيت بود و مىتوانست بدون كوشش زندگى خوبى داشته باشد ، از راه پالاندوزى روزگار مىگذرانيد .
برخى ساختمان آرامگاه پير پالاندوز را كهنتر از زمان درگذشت او مىدانند . كتيبه موجود ، سال 985 هجرى را سال پايان بناى مزار پير ثبت كرده است ، ولى بعضى ديگر از صاحبنظران بر اين باور هستند كه اصل بنا در سال 716 ه ق در زمان سلطان محمّد خدابنده اولجايتو پىريزى شده است و آن محل ابتدا مقبره شيخ ابو نصر سراج بوده است و بعدها پير پالاندوز در آن دفن گرديده است .
مؤيد اين نظر اين است كه قبر پير پالاندوز در وسط بقعه قرار ندارد و معلوم مىشود كه قبر ديگرى پيش از آن در وسط بقعه بوده است .