سال 1273 ه ق متولد شد ، سطوح و خارج را خدمت مولانا عبد اللّه كاشى ، يكى از شاگردان شيخ انصارى و نيز سيّد على حائرى يزدى به پايان رسانيد و در رديف اصوليين و محدثين و مفسرين و متكلمين نامدار خراسان قرار گرفت . آقابزرگ تهرانى مىنويسد وى در شمار موثقين و بزرگان ائمهء جماعات بود و در خطابه و وعظ زبردست ، و پيوسته در خدمت شريعت نبوى قرار داشت و از تحقيق و تأليف غافل نبود و كتابهايى چند ، از جمله شرح دعاى عرفه را به رشتهء تحرير درآورد . او 18 شعبان سال 1336 ه ق به سراى جاويدان هجرت نمود و در محل دار السياده حرم دفن گرديد . سيّد موسى طباطبايى فرزند اوست .
نقباء البشر 1 / 1045 - 1046 ، ضميمه تاريخ علماى خراسان / 287 .
غلامرضا جلالى
( 250 ) طبرسى - فضل بن حسن ( - 548 ه ق )
فضل بن حسن بن فضل معروف به شيخ طبرسى ملقب به امين الاسلام و امين الملة و الدّين و مكنى به ابو على ، در عصر سلاجقه مىزيست و در فقه ، حديث ، ادب ، رجال ، لغت و علوم رياضى متبحر بود و شعر مىسرود .
ابو الحسن على بن زيد بيهقى ( متوفى 565 ه ق ) در تاريخ بيهق از ايشان نام برده ، مىنويسد : وى از تفرش است كه معرب آن طبرس مىباشد . اين نظر بيهقى مورد اعتماد است ، چون طبرسى سال 523 وارد بيهق شده و تا سال 548 يعنى 25 سال در اين شهر زندگى مىكرد و بيهقى در اين زمان به عنوان مورخ بيهق و نويسنده مشهور آن ، در قيد حيات بوده است . علت مهاجرت شيخ طبرسى از مشهد به سبزوار را يكى از چند دليل زير دانستهاند :
1 - وجود اختلافهاى زياد بين امراى سلجوقى در شهرهاى مختلف ،