لباس روحانيت اصرار داشت و نمىخواست به استخدام دولت پهلوى درآيد ، در اواخر عمر از فعاليتهاى فرهنگى كناره گرفت و در 12 دى سال 1337 ه ش دار فانى را وداع گفت و در پايين كتابخانه گوهرشاد مدفون گرديد ، محل دفن او اكنون در پشت ايوان مقصوره مسجد گوهرشاد در ايوان شمالى صحن قدس واقع شده است .
اسماعيل رضايى
( 248 ) طباطبائى يزدى - مهدى ( 1285 - 1346 ه ق )
سيد محمّد مهدى فرزند سيّد محمّد باقر فرزند مرتضى ، فرزند احمد ، فرزند حسين فرزند مير سامع فرزند غياث الدّين طباطبايى زوارهاى يزدى حائرى ، در جمادى الثانى 1385 در كاظمين به دنيا آمد و مشهد سكونت داشت و روز دوم محرم سال 1346 ه ق در همين شهر درگذشت . امالكتاب از آثار اوست كه سال 1307 ه ق آن را در چهار جلد براى مظفر الدّين شاه قاجار نوشت . جلد اول اين كتاب در وقايع روزهاى سال ، جلد دوم درباره رويدادهاى روز طف ، جلد سوم درباره روزهاى عيد و جلد چهارم درباره زندگى حضرت ابو الفضل العباس عليه السّلام ، به نگارش درآمده است . از آثار ديگر او بدائع الكلام در وقايع الأيام و الانفاس القدسيّة فى الحوائج الانسيّة در ادعيه را مىتوان ياد كرد .
الذريعة 2 / 303 و 3 / 170 ، اعيان الشيعة 10 / 66 - 67 ، تاريخ علماى خراسان / 281 .
محمّد جواد هوشيار
( 249 ) طباطبايى يزدى مشهدى - عبد الحسين ( 1273 - 1336 ه ق )
سيّد عبد الحسين طباطبايى فرزند سيّد زين العابدين ، از بزرگان فقه و حديث و كلام و تفسير و از روشنفكرترين علماى خراسان است .