( 179 ) رضوى - محمّد تقى ( - 1149 ه ق )
مير محمّد تقى از سادات رضوى و مشهور به « ميرخدايى » است . او انسانى زاهد و پارسا بود و نزد مردم جايگاه ويژهاى داشت . گويند سالى كه شاه سلطان حسين صفوى به مشهد آمد مورد توجه او قرار گرفت . شاه وى را در خانهاش ملاقات نمود . مير بههيچوجه در حق او به قيام و اكرام نپرداخت . شاه از نقد و جنس هرچه تكليف كرد نپذيرفت مگر قرآنى كه داراى خطى بسيار خوش بود . شاه ايشان را به اصفهان دعوت كرد ، ولى ايشان از رفتن به اصفهان خوددارى نمود . سلطان حسين طى نامهاى همه اهالى خراسان را موظف كرد تا او را به اصفهان اعزام كنند ، دخالت مردم سودى نبخشيد ، در همان زمان در مشهد فرد ديگرى به نام مير تقى رضوى بود كه او نيز از پارسايان به شمار مىرفت ، مردم به هر نحوى بود او را راضى كردند و به اصفهان اعزام نمودند . از آن زمان اين دو مير كه هر دو همنام و همنسب بودند ، اولى « ميرخدايى » و دومى « ميرشاهى » ناميده شدند .
ميرخدايى در سال 1123 شصت جلد كتاب براى بهرهبردارى مؤمنان وقف و توليت آن را به عهدهء فرزندش محمد على و نظارت آن را به عهده عبد الرزاق بن اسماعيل سمنانى نهاد .
ميرخدايى در قبرستان قتلگاه دفن شد و ميرشاهى چنانكه اشاره خواهد شد در قبر مير واقع در محله نوغان دفن گرديد . هرچند مؤلف مطلع الشمس محل دفن هر دو را قتلگاه نوشته است .
ميرخدايى براساس ماده تاريخى كه شيخ محمّد على حزين لاهيجى درآورده است ، سال 1149 ه ق درگذشت .
مطلع الشمس 2 / 693 - 694 ، منتخب التواريخ / 677 و 691 ، تاريخ آستان قدس / 335 ، رياض العارفين / 138 ، اعيان الشيعة 9 / 193 ، طبقات اعلام الشيعة ، الكواكب المنتشرة فى القرن الثانى بعد العشرة / 126 .
غلامرضا جلالى