تو يقين دارى كه دنيا پربلاست * آرزوى ماندنت در وى چراست
« علويا » كمتر مباش از آن مگس * وارهان خود را از اين دام هوس
تا بهسوى لامكان پرّان شوى * دور از حيوانى و انسان شوى
مرحوم رضوى پس از 62 سال زندگى پرتلاش روز 18 صفر سال 1387 ه ق برابر با هفتم خرداد 1346 ه ش در تهران به رحمت حق و اصل گرديد و جنازهء او را به مشهد انتقال دادند و در صحن عتيق ( انقلاب ) حرم رضوى دفن شد . هدية القبور از آثار قلمى ايشان است .
ابراهيم زنگنه
( 169 ) رضوى - على ( - 1319 ه ق )
ميرزا على فرزند حاج ميرزا ابو الحسن رضوى فرزند سيّد محمّد رضا فرزند ميرزا حبيب اللّه ، از دانشوران قرن 14 و انسانى سليم النفس و متواضع بود . علم جفر را از پدر آموخت و پس از درگذشت پدر نسخههايى را كه از او باقى مانده بود كامل كرد و از آگاهان به اسرار و رموز اين علم به شمار مىرفت .
در مسافرتى كه به بخارا داشت از اين علم استفاده كرد و اهالى آن سامان به وى روى آوردند . پس از بازگشت از سفر بخارا ، در سنين جوانى ، ششم شوال 1319 ه ق زندگى را وداع گفت و در محل دار الضيافه حرم دفن شد .
شجرهء طيبه / 311 - 312 .
غلامرضا جلالى
( 170 ) رضوى - على اصغر ( - 1332 ه ق )
حاج ميرزا على اصغر فرزند حاج ميرزا محمّد حسين پسر ميرزا محمّد تقى از علما و مجتهدان خراسان بود . در ابتداى زندگى با نهايت پارسايى به تحصيل علوم الهى پرداخت و به درجهء اجتهاد رسيد و به نشر و تبليغ اسلام اهتمام ورزيد و ميان مردم از جايگاه