به آموزش و پژوهش گذراند . وى سال 1304 ه ش در شهر تبريز متولد شد و نبوغ خود را در همان كلاسهاى ابتدايى به ظهور رساند . درسهاى حوزه را در مدرسهء طالبيه در شرايطى آغاز كرد كه به دليل مشكلات مالى مجبور بود نيمى از روز را به درس و نيمى ديگر را به كار بپردازد . مقدمات را نزد سيّد حسن شربيانى و اهرى خواند و براى ادامه تحصيل عازم تهران شد .
در تهران به مدرسهء مروى وارد گرديد و در محضر آية اللّه شيخ محمد رضا تنكابنى و ميرزا مهدى آشتيانى سطوح و فلسفه را آموخت .
مدتى به قم رفت و پس از ارتحال مادر و شركت در مراسم او در تبريز ، سال 1327 ه ش به اصرار آية اللّه ميرزا فتاح شهيدى ، رهسپار نجف شد . در آنجا در مدرسهء صدر مستقر گرديد و سطوح دوره خارج فقه و اصول را نزد آية اللّه شيخ محمّد كاظم شيرازى ، سيّد ابو القاسم خويى ، سيّد محمود شاهرودى ، سيد محسن حكيم ، سيّد جمال گلپايگانى ، سيّد عبد الهادى شيرازى و سيّد محمّد هادى ميلانى آموخت و فلسفه را از محضر شيخ صدرا قفقازى و آقا شيخ مرتضى طالقانى بهره برد و از طريق مطالعه با دانشهاى رايج روزگار خود آشنا گرديد و به تأليف و تحقيق روى آورد و پس از 11 سال اقامت در نجف سال 1337 ه ش به ايران بازگشت . مدتى در قم و مشهد ماند ، ولى تهران را براى اقامت خود برگزيد و در مدرسهء مروى به تدريس پرداخت . او با مجامع و شخصيتهاى علمى داخل و خارج كشور رابطه برقرار كرد و صدها سخنرانى مهم
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 146
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١٤٦