يزدى شركت جست و نزديك به هفت سال كه در قم به سر مىبرد يك دورهء معقول و منقول نيز از سيد ابو الحسن رفيعى قزوينى آموخت و چندى هم از بحث شيخ محمد رضا اصفهانى مسجد شاهى بهرهمند گرديد .
آية اللّه ثقفى از دو استادش شيخ عبد الكريم حايرى و سيد ابو الحسن رفيعى اجازهء روايت و اجتهاد گرفت .
آنگاه به تهران بازگشت و تا پايان زندگى به تأليف و ارشاد مردم و انجام وظايف شرعى اشتغال داشت . در سال 1405 ه ق درگذشت پيكرش را به مشهد رضوى حمل كردند و در جوار بارگاه حضرت رضا عليه السّلام به خاك سپردند . آثار ارزندهاش عبارتست از تقريرات بحث نكاح شيخ عبد الكريم حايرى ، تقريرات منظومه سيد ابو الحسن رفيعى ؛ حواشى بر سيوطى ، رسالهاى در عدم جواز رجوع به حكام جور ، ديوان اشعار شامل قصايد ، غزليات و مدايح و مراثى اهل بيت عصمت و طهارت ، روان جاويد در تفسير قرآن مجيد در 5 جلد ، غرر الفوائد كه حاشيه درر الفرائد آية اللّه حايرى است .
دايرةالمعارف تشيّع ، 5 / 233 ، آثار الحجه 2 / 265 ؛ اختران فروزان رى و تهران 223 - 225 ؛ بيان سبل الهدايه 2 / 274 - 275 ؛ گنجينهء دانشمندان ، 4 / 313 ؛ مكارم الآثار ، 3 / 1018 ؛ 6 / 2043 ، 2045 ؛ نقباء البشرا / 53 - 54 .
غلامرضا جلالى
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 143
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص١٤٣