بين زيادة ونقيصه ، اصالت عدم زيادة بر أصل عدم نقيصه مقدم
است . وفرضا هم اين دو أصل را حجت بدانيم در خصوص مورد
با توجه به روايت معاوية بن عمار ظاهر اين است كه اين جمله
اسقاط شده ، ونسخه كافى صحيح است . واحتمال اين كه جمله " الا
أن يأتي بكبيرة " يا " الا يأتي بموجبة " در اين دو روايت از بعض رواة
به عنوان شرح وتفسير حديث اضافه شده باشد بسيار بعيد است .
واگر فرضا هم اين نحو باشد از رحمت ومغفرت وكرم وفضل
خداوند متعال ، بعيد نيست كه مقرر فرمايد تا چهار ماه مؤمني كه
حج بجا آورده مطلق گناهانى كه تحت فشار تسويلات نفس وغلبه
هوا از أو صادر شده ( نه به نحو بي اعتنايى واستخفاف به امر
خداوند ) مورد آمرزش واقع شود . وكسى نمىتواند رحمت واسعه
وتفضل خدا را محدود كند .
بلى اين حديث كسى را كه از روى بي اعتنايى واستخفاف به امر
ونهى خدا معصيت نمايد ، يا اين كه بخواهد با تشبث به اين حديث
در اين چهار ماه هر گناه ومعصيتي را مرتكب گردد ، شامل
نمىشود . واز ابتدأ تا حال هم هيچ كس از اين اخبار استفاده نكرده ،
كه حاج تا چهار ماه مرخص وآزاد است . وبا اتكاء به اين حديث
مرتكب هر معصيتي بخواهد بشود . كه اين برداشت وتلقى البتة
صحيح نيست .
احكام و آداب حج ( فارسي ) — صفحة 404
مساهمون: السيد الگلپايگاني
ص٤٠٤