شد .
فرّخ در ابتداى جوانى عاشق فردوسى بود و كمكم به سعدى پرداخت و بعد مريد حافظ شد . سبك خراسانى را به سبك عراقى و هندى ترجيح مىداد و به تحول در شعر بىاعتقاد بود . چند سفر به اروپا رفت و از كشورهاى انگلستان و فرانسه ديدن كرد و از آن گذشته ، در كشورهاى عربى نيز چندى سياحت كرد . در سال 1323 بنا به دعوت دولت ازبكستان با سمت رياست هيئتى براى شركت در جشن بيست و پنجمين سال تأسيس ازبكستان به تاشكند رفت .
محمود فرّخ سرانجام در چهارشنبه دوم ارديبهشت 1360 درگذشت . آثار بهجا مانده از او عبارتند از :
1 - مثنوى فروزنده و منتخب آثار و شرح احوال استاد منشىباشى نصرت ( مشهد - 1331 خ ) .
2 - سفينهء فرّخ ( مشهد - 1332 خ ) .
3 - خلاصهء احوال و منتخب آثار اوحدى اصفهانى معروف به مراغهاى و مثنوى منطق العشاق يادنامهء اوحدى ( مشهد - 1335 خ ) .
4 - مجمل فصيح خوافى ، سه جلد ( مشهد - 1339 خ ) .
5 - روضهء خلد ( تهران - 1345 خ ) .
6 - سفينهء فرّخ ، چاپ دوم ، دو جلد ( مشهد - 6 - 1345 خ ) .
نمونهاى از اشعار محمود فرخ :
نيران اشك
از شهر در تموز شدم سوى كوهسار * تا وارهم ز سختى گرماى منكرى
كهسارى از زمين به سماوات داده بوس * كهسارى از ثرى به ثريا زده سرى
آن كوه پر ز سبزه تو گفتى نموده نقش * نقاش طبع منظرهء قصر اخضرى
صدها هزار ناز و سرو و انار و سيب * از مهر پروريده به دامان چو مادرى
بر هر طرف روان شده از كوه چشمهاى * وز هر كران جدا شده از رود فرغرى