تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زندگينامه رجال و مشاهير ايران ( فارسي ) — صفحة 390

مساهمون:

ص٣٩٠
اجتماعى منعقد شود به مجرد اخطار اوليهء پليس بايد متفرق شوند . در صورت مقاومت ، جلب به محكمهء نظامى و محكوم به مجازات خواهند شد . هرگاه اجتماعات مزبور كلا يا بعضا مسلح باشد ، مقارن همان اخطار اولى حاملين اسلحه توقيف و موافق حكم محكمهء نظامى مجازات مىشوند . مادهء يازدهم - حمل اسلحه از هر قبيل جز براى مأمورين دولت كه مأمور نظم و امنيت عمومى هستند اكيدا ممنوع است . هرگاه سلاحى در دست كسى غير از مأمورين دولت ديده شود ، اسلحه ضبط دولت ، و حامل آن موافق حكم محكمهء نظامى مجازات مىشود . فرماندار نظامى تهران سپهبد امير احمدى
شرح
( 28 ) - نامهء فروغى به محمد رضا پهلوى در پاسخ شكايت مدير روزنامهء ستارهء ايران به شاه : « دفتر مخصوص شاهنشاهى عريضهء شكايتى كه صاحب روزنامهء ستارهء ايران به پيشگاه همايونى عرض كرده و براى اينجانب ارسال داشته بوديد ملاحظه كردم . چون خاطر مبارك اعليحضرت شاهنشاهى از مندرجات روزنامهء مزبور و اقدام دولت و علل آن به خوبى آگاه است حاجت نيست در اين باب تفصيلى داده شود فقط چند نكته را توجه مىدهد كه آقايانى كه از توقيف روزنامه شكايت مىكنند متوجه نيستند . مىگويند حكومت نظامى بدون رعايت قانون روزنامه را توقيف كرده است ؛ اشتباه مىكنند و در نظر نمىگيرند كه مقررات حكومت نظامى همچنان كه در ساير مقررات كشورى با حكومت عادى تفاوت دارد ، در امر مطبوعات نيز چنين است . در توقيف روزنامه‌ها برطبق مادهء هشتم حكومت نظامى عمل شده است و اينكه به عدم تشكيل محمهء نظامى اشاره كرده‌اند توجه نداشته‌اند كه محكمهء نظامى براى تعقيب و مجازات اشخاص است و در مورد روزنامه‌ها حكومت نظامى لازم نديده است كه كسى را تعقيب كند . البتّه اگر لازم شد به محكمهء نظامى رجوع خواهند كرد . صاحب ستاره مىگويد : « نخست‌وزير ما را دعوت كرد به اينكه دربارهء پيمان به موافقت يا مخالفت گفتگو كنيم » ، راست است كه اين جانب ارباب جرايد را دعوت كردم به اينكه دربارهء پيمان تحقيق كنند و اگر هم بخواهند انتقاد كنند و ليكن انتقادى از طرف جرايد ديده نشد و اين آقايان مثل اينست كه انتقاد را در اظهار مخالفت و سخنهاى شديد اللحن مىدانند و حال آنكه انتقاد تحقيق است در اينكه فلان قسمت از پيمان به فلان دليل مضرّ است يا مفيد است ، اگر چنين كارى كرده بودند كسى حق نداشت به آنها تعرض كند ، بلكه گفته‌هاى آنها ممكن بود مورد استفادهء دولت يا مجلس هم واقع شود ، و ليكن حضرات به جاى اين كار مفيد ، بناى هتّاكى را نسبت به مجلس يا دولت گذاشتند ، كه چرا پيمان مىبندند يا چرا به اين مجلس