صبرى نعيمى ، محيى الدّين
محيى الدّين صبرى نعيمى فرزند شيخ محمد نعيم فرزند شيخ محمد نسيم نه وه وه فرزند شيخ شمس الدّين از مشايخ سلسلهء كانيمشكانى ، دانشمندى متدين ، جستجوگر و اهل تحقيق و تتبع بوده است .
صبرى تا سال 1312 قمرى در سنندج اقامت داشت و تحصيلاتش را در همان شهر شروع كرد و از طلاب مدرسهء دار الاحسان بود . در سال 1313 قمرى براى تحصيل علم از شهر خود خارج و تا سال 1316 قمرى در طرسوس از شهرهاى اطنه در كشور تركيه به سر مىبرد . در سال 1320 قمرى راهى ممالك عربى شد ، و سرانجام در قاهره مقيم شد و در دانشگاه الازهر به ادامهء تحصيل پرداخت . پس از چند سال به فكر چاپ و نشر آثار چاپ نشدهء دانشمندان ايرانى افتاد و به جستجوى كتابهاى خطّى معاريف آن زمان در كتابخانههاى مشهور آن عصر پرداخت .
صبرى در سال 1348 قمرى به زادگاه خود سنندج مسافرت كرد تا از آثار و تأليفات علماى همعصر خود نيز نسخههايى براى چاپ به قاهره برد .
از جمله كتبى كه به همت صبرى به چاپ رسيده الاربعين فى اصول الدّين تأليف امام محمد غزالى است . صبرى در رواق الاكراد جامع الازهر قاهره مىزيست ، و اوقاتش را بيشتر صرف مطالعه و تحقيق مىكرد . بيشتر كتابها را در چاپخانهء كردستان العلميهء قاهره به چاپ رسانيد . از ديگر كتبى كه چاپ كرده منظومهء العقيدة المرضيّه تأليف ملا عبد الرحيم معدومى تاوگوزى كرد اورامى مشهور به مولوى مىباشد .
م : روحانى ( شيوا ) ، بابا مردوخ . تاريخ مشاهير كرد ، ج / 2 .