سيزدهم ، پانزدهم تا نوزدهم از همدان ، بيجار و فومن .
اورنگ يكى از همراهان « رضا خان » در اوان جوانى و دوران سربازى بوده و آشنايى او با « رضا خان » به آن دوره مىرسد . بعدها در مجلس از مقربين « رضا خان » بود و آنطور كه خودش نقل كرده براى شاه ، شاهنامه مىخوانده .
او در سال 1304 خورشيدى سفرى به كربلا و كوفه مىكند و پس از چند ماه به ايران باز مىگردد . اورنگ گاهى شعر نيز مىسروده و در سخنرانى صداى رسايى داشته ، وى در اواخر كار « رضا شاه » كه به شهريور 1320 منتهى شد طى يك سخنرانى كه در محل سازمان پرورش افكار كرد سنگ تمام گذاشت و گفت :
بنده همان به كه ز تقصير خويش * عذر به درگاه « رضا » آورد
عبد الحسين اورنگ شيخ الملك در دىماه 1344 در تهران درگذشت .
م : 1 - مجلّهء وحيد ( خاطرات ) ، شمارههاى متعدد . صاحب امتياز سيف اللّه وحيدنيا .
2 - مجله يغما ، سال هيجدهم . صاحب امتياز حبيب يغمايى .
3 - شجيعى ، زهرا . نمايندگان مجلس شوراى ملى . . .
4 - مكى ، حسين . تاريخ بيستساله ايران ، ج / 6 .