تهرانى است . خود ايشان در يادداشتى كه براى من فرستادهاند چنين نوشتهاند :
« مؤلف خود از شعراى بنام قم بوده و در حدود سى شاعر قم را معرفى نموده وفات او در سنهء 1270 هجرى بوده » .
رياض العارفين تأليف منشى آفتاب راى لكهنوى در 1883 ع ( - 1300 ه . ق . )
تذكرهء عمومى است شامل تراجم دو هزار و يكصد و چهل و دو شاعر از آغاز شعر فارسى تا زمان تأليف به ترتيب حروف تهجى از « آتون » تا « يونس ابهرى »
تراجم شعرا جز در موارد معدود از يكى دو سطر تجاوز نمىكند و غرض مؤلف از اين تأليف جمع و تدوين اشعار عاشقانه بوده است ، چنان كه در سبب تأليف گويد :
« . . . روزى به ماه جنورى 1883 ع در عالم جوانى . . . با دلبرى سيمبرى بسير چمنى اتفاق افتاد . . . از هر درى سخن مىرفت كه سلسلهء سخن با شعار شورانگيز و نكات عشقآميز كشيد . . . او . . . گاهى بصراحت و زمانى بايما پيرايهء ترتيب مختصرى كه خزانهء گوهر اشعار عاشقانه باشد ، ابرام بسيار و اصرار بيشمار نمودن گرفت ، . . . در عرصهء قليل هرچه بخاطر داشتم آن را با برخى از احوال سخن - سنجان و نتايج افكار ايشان . . . به زبان قلم سپرده به « رياض العارفين » نامور ساختم » .
مؤلف با توسل بعبارت « در عرصهء قليل هرچه بخاطر داشتم » مآخذ خود را مكتوم داشته و چنين وانمود ساخته است كه محتوى اين تذكره را من البدو الى الختم از حافظهء خود به زبان قلم سپرده است .