مولانا مصلح الدّين لارى متخلص به كلامى
ارشد علماى كلامى ، فاضلى در غايت عالىمقامى ، مولانا كلامى و او عبارت از مولانا مصلح الدّين لارى است كه از دانشمندان مقرر و علماى مشتهرست ، در فنون منطق و كلام و معانى بيان يگانهء زمان ، بىعديل دوران بوده ، هميشه با مولانا علاء الدّين لارى و شاه جهانگير كه ميرهاشمى خراسانى است ، صاحب مظهر الآثار و مولاناى سعيد شيخ محمد و مولانا حسام الدّين كه همه افاضل ممتازند ، در مجلس ميرزا شاه حسن ارغون در تته مىبودهاند ، و چندين كلامى تخلص بعد ازو بوده و هستند ، او راست :
چه سبزه است كزان روى آتشين برخاست * كه ديده سبزه كه از آتش اينچنين برخاست
شب فراق تو از خون ديده دامانم * چنان پرست كه نتوانم از زمين برخاست
براستى چو قد دلكش تو نام گرفت * نشان راستى از سرو راستين برخاست
به خاك پاى تو كز آرزوى ديدارت * نشست شاد كلامى ولى حزين برخاست
« عرفات ، 618 »
مرآة جهاننما تأليف شيخ محمد بقا سهانپورى در 1094 ق .
اين كتاب تكملهء مرآة العالم است كه ذكرش خواهد آمد ، و محمد بقا قبل