زلف و روى نگار را ديدم * طرفه ليل و نهار را ديدم
* * *
چون ببينم روى خوبش گريه مىآيد مرا * هركه بيند آفتاب ، از چشم آب آيد ورا
* * *
دل بكرشمه بردهيى ، عشوهگرا تو كيستى * آفت جان ما شدى ، نام خدا تو كيستى
* * *
جان خود كردهام فداى كسى * كه نشد هرگز آشناى كسى
* * *
دل پردرد و چشم تر دارى * عاشقى عاشقى مگر به كسى »
« صبح گلشن ، ص 271 - 273 »
نغمهء عندليب يا چهار باغ تأليف محمد رضا طباطبائى متخلص به نجم در 1261 ه . ق .
وى اين كتاب را بنام واجد عليشاه سلطان اوده تأليف كرده و مشتملست بر دو روضه بشرح ذيل :
روضهء اول شامل پنج بهار
1 - بحث دربارهء دستور فارسى 2 - در انواع شعر فارسى
3 - در صنايع شعرى 4 - در وزن و قافيه و رديف