بيضا مزين است بقدوم سعادت لزوم . . . علامة العلماء الموحدين ، استاد الفقهاء المجتهدين . . . . حاجى سيد محمد باقر الموسوى الحسينى . . . و در هيچ عصرى از اعصار هيچيك از مجتهدين جامع الشرائط اينگونه سعى در قوام ملت بيضا و نظام شريعت غرّا نفرموده . . . چون سپاسدارى اين نعمت عظمى بر هر فرقه واجب و شكرگزارى اين عطيت كبرى بر هركس لازم ، خاصّه طبقهء علما و طايفهء شعرا را كه باقتضاى ارادت و اقتفاى شريعت بمراسم شكر و سپاس اقدام و اهتمام نمايند ، بناء عليه شعراى طليق اللسان و فصحاى رشيق البيان از عراقين و خراسان و فارس و آذربايجان از هر مرز و بوم حتى هند و روم از عرب و عجم و ترك و ديلم . . . بسنت سنيّة شعراى مدحتسراى حضرت رسالت اقتفا كرده جنابش را بقصايد غرّا و مدايح بيضا ستوده مطاياى نيازمندى را بعطاياى لا يحمل عطاياهم الّا مطاياهم گرانبار نمودهاند .
بيت
امل ز جود تو بگريخته است و از پى او * جمازهء كرمت مىدود گسسته مهار
. . . حقير كثير التقصير محمد على بن محمد الطباطبائى كه پيوسته از سقات عناياتش جرعهگير و ذرّهآسا از آفتاب الطافش مستنيرست ، از جناب مستطابش مستدعى و مقرون بقبول و تمنايش بحصول موصول آمد ، كه آن فوائد جرايد ملاحت و لآلى اصداف فصاحت كه اكنون لؤلؤ منثور كنايتى از آنست ، بنظم آنها پردازد ، و مجموعهيى از آن جواهر منظومه سازد ، حسبالاشارهء لازم البشاره بجمع آنها پرداخت و به مآثر الباقريهاش موسوم ساخت . چون تقديم اسامى حكما و فضلا تعظيما لشأنهم لازم بود ، برعايت حروف تهجى چون ديگر تذكرهها متعذر آمد ، و عذر كاتب در پريشان - نگارى نزد مترسلين بعذر بدتر از گناه اشبه و عدم ربطش معذرتى موجه است .
على اللّه فى كلّ الامور توكّلى * و بالخمس من آل العباء توسّلى »