رباعى ذيل را كه از ميرشاهكى اصفهانى شاعر قرن دهم و معاصر سام ميرزاى صفوى است و در تحفهء سامى ( ص 131 ) نيز مذكورست ، به اسماعيل خان اسيرى شاعر قرن سيزدهم نسبت داده است :
عشقى داريم و سينهء سوزانى * دردى داريم و ديدهء گريانى
عشقى و چه عشق ، عشق عالمسوز * دردى و چه درد ، درد بىدرمانى
( ص 36 )
و ازينقبيل اشتباهات درين كتاب بسيارست .
نسخهيى ازين تذكره در دانشگاه لاهور جزو كتب مرحوم پروفسور محمود شيرانى محفوظ است . نخست مرحوم محمد اقبال ( مصحّح راحة الصّدور ) شرحى در معرّفى آن نگاشته با مستخرجاتى از آثار شاعرات در مجلهء اورينتل كالج ميگزين ( سال دهم شمارهء يكم ، نوامبر 1833 ، ص 31 - 42 ) درج كرده است ، و اخيرا پروفسور محمد باقر پنجابى تمام آن نسخه را در همان مجلد بطبع رسانيده است و بندهء نگارنده در شمارههاى 165 و 166 ( مئى واگست - 1961 ) تا چهارصد صفحهاش را ديدهام .
متأسفانه چاپ آن نيز مغلوط از كار درآمده ، چنان كه فتحعلى شاه قاجار كه مؤلف در حين تأليف ( 1240 ه ) ظاهرا وى را پنجاه و پنجساله نوشته بوده « پنجساله » چاپ شده ، و گويى چون نسخهء واحدى بوده تصحيح آن ممكن نشده و بههمينجهت اشعار هم غالبا مغلوط و بلكه ممسوخ است .
ترجمهء حال مير سيد حسين حسينى شيرازى مؤلف زبدة المعاصرين را تذكرهنويسان دورهء قاجار بقلم نياوردهاند .