سجع « عبده الرّاجى محمّد اسماعيل بن محمّد مهدى » ديده مىشود .
ميرزا اسماعيل خان ، ثاقب اصفهانى
ميرزا اسماعيل خان متخلّص به « ثاقب » و ملقّب به « تاج الشّعراء » فرزند ميرزا نصر اللّه لاوى سميرمى متخلّص به « شهاب » و ملقّب به « تاج الشّعراء » بن ملّا محمّد بن ملك احمد ، شاعر و اديب دانشمند ، در سال 1285 ق متولّد شد ، در اصفهان علم و ادب آموخت .
در عموم انجمنهاى ادبى ، حاضر مىشد ، و در اواخر عمر ، از اساتيد پيشكسوت انجمن ادبى شيدا در اصفهان به شمار مىرفت . وى قسمتى از مراثى و مجالس تعزيهء ديوان پدرش را در سال 1319 ق طبع نموده ؛ امّا ديوان اشعار خودش هنوز طبع نگرديده است . ثاقب در 29 محرّم وفات يافت ، و در تكيهء تويسركانى در تخت فولاد مدفون شد . از شعر او است :
با جلوهء بالاى تو سرو چمنى را * سر از پى دعوى دگر افراختنى نيست « 1 »
اسماعيل سمّويه
اسماعيل بن يوسف بن محمّد زاهد ، معروف به « سمّويه » از محدّثين اصفهان در قرن سوم هجرى است . با عبد الرّحمن بن يوسف معدانى ، دوست و معاشر بوده ، و ابو محمّد بن حيّان ، او را درك نموده است . از عبد الرّحمن بن مهدى ، نائل بن جيح و يحيى بن قطّان روايت نمود . محمّد بن ابراهيم بن شبيب از او نقل حديث مىكند . « 2 »
اسماعيل افلاكى سامانى
اسماعيل سامانى متخلّص به « افلاكى » شاعر اديب ، در سال 1306 قمرى در قريهء « سامان » از توابع چهارمحال متولّد شد . تحصيلات خود را در همانجا انجام داد . از اوان جوانى ، به گفتن اشعار اشتغال ورزيد . اشعارش عموما داراى مضامين عالى است . وى به شغل زراعت روزگار مىگذرانيد . در سال 1325 خورشيدى وفات يافت . از او است :
هامش
( 1 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 288 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 210 .