اى اولو الالباب بر « قاموس » مهر آريد و لطف * خوب گوييدش اگرچه او بدىها كرده بود « 1 »
ملّا احمد كرمانى
ملّا احمد كرمانى قمشهاى از فضلاء اهل منبر و واعظى متّقى بود و سالها در شهرضا به ارشاد و هدايت خلق مىكوشيد ، و پس از سال 1354 قمرى ، در آنجا وفات يافت .
ميرزا احمد قمشهاى
( ميرزا احمد فرزند عالم ربانى ملا عبد الله قمشهاى ، عالم فاضل ، در ذىقعده 1259 ق وفات يافته و در صحن تكيه آقا حسين خوانسارى در جوار پدر خود دفن گرديد ) « 2 »
احمد « مجدى » اصفهانى
احمد شكرى متخلّص به « مجدى » شاعر اديب ، در سال 1295 خورشيدى در اصفهان متولّد شد ، تحصيلات ابتدايى خويش را در اين شهر به پايان رسانيد ، از اعضاء انجمن ادبى كمال بود ، و غزل را نيكو مىسرود . از اشعار او است :
[ گرديد عمر من همه صرف غم نگار * آيا نگار هيچ ز من ياد مىكند
وصل نگار خواهم و آن سنگ دل نگر * با من به روزگار چه بيداد مىكند ] « 3 »
شيخ احمد مدرّس زنجانى
شيخ احمد مدرّس زنجانى ، عالم فاضل متكلم اديب . در ابهر زنجان متولّد شد ، و در زنجان ، قزوين و نجف اشرف به تحصيل پرداخت ، سپس به كرمان رفت ، و بيش از چهل سال به ارشاد مردم و تدريس و تحقيق مشغول شد . او در اواخر عمر به اصفهان منتقل شد ، و
هامش
( 1 ) . يادداشتهاى آقاى رحيم قاسمى ( وفيات علماى معاصر اصفهان ) ، نسخهء خطّى .
( 2 ) . جلوه افلاكيان نوشته رحيم قاسمى ، مخطوط .
( 3 ) . تذكرهء شعراى معاصر اصفهان ، صص 411 - 412 .