اصفهان در دور دوم مجلس شوراى ملّى بود . او پس از فوت ، در جنوب تكيهء ريزى در تخت فولاد مدفون شد . « 1 »
احمد فنايى هفشجانى
ميرزا احمد مهدوى متخلّص به « فنايى » از علماء طراز اوّل چهارمحال بود . در سال 1316 قمرى در قريهء هفشجان از قراء ناحيهء لار متولّد شد . در مدارس قديمهء اصفهان تحصيلات خويش را انجام داد . پس از اتمام تحصيلات ، و نيل به مقامات عاليهء علم و فضل و كمال ، به مولد خويش مراجعت كرد ، و مشغول انجام امور شرعيّهء آن حدود گشت . مردى خليق و مهربان بود ، و گاهى اشعارى مىسرود ؛ از آن جمله است :
نهال آدمى آنگه سعادت در ثمر آرد * كه در وى آشيان گيرد هماى شاهباز دل « 2 »
احمد قاسمى
ميرزا احمد خان قاسمى از فضلاء معاصر اصفهان است . در حدود سال 1320 ق در اصفهان متولّد گرديد ، و مدّتى تحصيلات قديمه ، مخصوصا مقدّمات نمود ، بعدا به مدارس جديد وارد شد ، در دبيرستان دار الفنون تهران تحصيل نمود . آنگاه به خدمت ادارهء فرهنگ وارد [ شد ] ، و در ضمن آن ، دانشسراى عالى را به پايان رسانيد . مدّتها در شهرهاى ايران به رياست ادارهء فرهنگ و ساير مناصب مهم اشتغال داشت . وى از مريدان آقا ميرزا عبّاس پاقلعهاى و پس از فوت ايشان ، مريد ميرزا زين العابدين نعمتاللّهى پاقلعهاى بوده است .
ميرزا احمد قمشهاى
ميرزا احمد خان قمشهاى ، از شعراى قرن يازدهم هجرى است . جوان قابلى بود ؛ امّا به علّت تندخويى ، پيوسته در آزار بود . گويا مدّتى متصدّى وزارت هرات بوده ، سپس وزير
هامش
( 1 ) . سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 160 ؛ تاريخ اصفهان ، جابرى ، ص 251 .
( 2 ) . تذكرهء شعراى معاصر اصفهان ، صص 369 - 370 .