نزد شاهعبّاس ، اعتبار و احترام داشته ، و اين شاه را مدح كرده است . علاوه بر ديوان اشعار ، ساقىنامهاى نيز از او باقى است . اين بيت از او است :
تازه مىسازم به ناخن باز داغ خويش را * آب و رنگى مىدهم گلهاى باغ خويش را
« 1 »
شيخ احمد فيّاض
حاج شيخ احمد فيّاض فروشانى سدهى فرزند ملّا مصطفى بن ملّا محسن ، از علماء و مدرّسين عالىقدر اصفهان در 17 ذىقعدهء 1324 ق در سده متولّد شد . مقدّمات علوم را نزد پدر و سيّد مصطفى سدهى آموخت ؛ سپس در اصفهان نزد حاج ميرزا ابو الهدى كلباسى ، ميرزا احمد مدرّس ، آقا سيّد محمّد باقر درچهاى ، حاج ميرزا جمال الدّين كلباسى ، حاج ملّا حسن دولتآبادى ، شيخ محمّد رضا مسجد شاهى ، حاج مير محمّد صادق خاتونآبادى ، حاج ميرزا على آقا شيرازى ، شيخ على مدرّس يزدى ، مير سيّد على مجتهد نجفآبادى ، ملّا محمّد على عالم حبيبآبادى ، شيخ محمّد حكيم خراسانى ، سيّد محمّد نجفآبادى و آقا سيّد مهدى درچهاى تحصيل نمود ، و از برخى از آنان موفّق به اخذ اجازهء روايت و يا اجتهاد گرديد . سپس به نجف اشرف عزيمت نمود ، و در محضر شريف آيات عظام ، آقا سيّد جمال الدّين گلپايگانى ، آقا سيّد عبد الهادى شيرازى ، حاج سيّد على بهبهانى ، آقا شيخ محمّد كاظم شيرازى و حاج سيّد محسن حكيم به تكميل تحصيلات خود پرداخت ، و از آقا سيّد جمال الدّين گلپايگانى ، آقا سيّد عبد الهادى شيرازى ، حاج شيخ آقا بزرگ تهرانى ، حاج ميرزا احمد آشتيانى ، آقا سيّد احمد جزائرى معروف به سيّد آقا و آقا سيّد ابو الحسن اصفهانى اجازهء روايت و يا اجتهاد دريافت نمود . او پس از بازگشت به اصفهان ، به تدريس در مدرسهء صدر بازار و اقامهء نماز جماعت در مدرسهء صدر خواجو پرداخت . او عالمى متين و منظّم و موقّر و مؤدّب به آداب و اخلاق اسلامى بود . عموم طبقات بالاخص علماء و
هامش
( 1 ) . تذكرهء ميخانه ، صص 892 - 894 ؛ آتشكدهء آذر ، بخش سوم از نيمهء نخست ، صص 1187 - 1189 ؛ تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، ص 371 .