شيخ احمد لاهيجانى
شيخ جمال الدّين احمد بن محمّد لاهيجانى اصفهانى ، عالم فاضل ، در قرن يازدهم هجرى مىزيسته ، و از شاگردان شيخ بهايى است . وى كتاب الفرائد الشّمسية فى شرح فوائد الصّمدية را تأليف نموده كه شرح كتاب استادش شيخ بهايى است ، و اين كتاب را به نام پسرش شمس الدّين محمّد در 16 ربيع الاوّل 1045 ق ناميده است . « 1 »
ميرزا احمد نيريزى *
ميرزا احمد بن شمس الدّين محمّد نيريزى ، از اعاظم خوشنويسان ايران است . وى در نسخ و ثلث ، استاد مسلّم بود . از زادگاه خود به اصفهان آمد ، و به كتابت مشغول شد . نزد شاه سلطان حسين صفوى احترام و اعتبار داشت ، و بسيارى از نسخ قرآن و ادعيه را براى وى نوشت .
استادش در خطّ نسخ ، آقا ابراهيم قمى بود ؛ ولى خود ، سبك تازهاى در خطّ نسخ به وجود آورد . ميرزا احمد ، عمر خود را به تحرير قرآن و ادعيه و صحايف ، صرف نموده ، به زيارت مكّه و مشهد و عتبات عاليات نيز رفته است . مردى قانع و سنجيده طبع و پسنديده خصال بوده ، و تا سال 1177 در قيد حيات بوده ، و محلّ دفن او معلوم نيست . « 2 »
سيّد احمد هاشمى خوانسارى
سيّد احمد هاشمى خوانسارى فرزند سيّد محمّد خيّاط ، عالم فاضل ، متوفّى به سال 1348 ق ، مدفون در تكيهء آقا سيّد محمّد ترك در تخت فولاد اصفهان . افسر خونسارى در رثاء و مادّه تاريخ او اشعارى گفته كه بر سنگ قبرش نوشتهاند :
هركه اندر سايهء شرع محمّد جا گرفت * جايگاهى بر فراز عالم بالا گرفت
سال فوتش افسر خوانسار پرسيد از خرد * از سماء معرفت اين پاسخ زيبا گرفت :
هامش
( 1 ) . نسخههاى خطّى ، ج 3 ، ص 401 ؛ الذّريعة ، ج 16 ، ص 138 .
( 2 ) . احوال و آثار خوشنويسان ، ج 4 ، صص 1029 و 1041 ؛ كارنامهء بزرگان ايران ، صص 268 - 269 ؛ پيدايش خطّ و خطّاطان ، صص 90 - 92 ؛ تاريخ اصفهان ( هنر و هنرمندان ) ، صص 173 - 176 .