سوم هجرى است . وى از اسحاق بن اسماعيل و محمّد بن عاصم روايت مىكند ، و قاضى ابو احمد از وى نقل حديث مىنمايد . « 1 »
احمد حرانى
ابو الشّكر احمد بن ابو الفتح بن ابو بكر حرانى اصفهانى از محدّثين قرن ششم هجرى است . وى از ابو العبّاس احمد بن محمّد بن حسين خيّاط ، ابو القاسم عبد الرّحمن بن عبد اللّه بن منده و محمود بن جعفر كوهج و ديگران روايت نمود ، و سمعانى از او نقل حديث كرده است . ابو الشّكر در رجب 543 ق وفات يافت . « 2 »
احمد شريف حائرى
احمد بن ابى الفتح بن ابى جعفر شريف حائرى اصفهانى از ادباء و خوشنويسان اصفهان در قرن سيزدهم هجرى است . وى مدّتى در تهران و مدّتى در كرمانشاه بوده ، و كتاب احسن القصص و دافع الغصص را تأليف نموده است . قسمت عمدهء كتاب از كتاب تاريخ الفى نوشتهء احمد تتوى سندى ( مقتول در سال 1010 ق ) گرفته شده ، و وقايع پس از آن به خامهء خود احمد شريف حائرى است . نسخههاى مختلفى از اين كتاب در كتابخانههاى آستان قدس رضوى در مشهد ، مركزى دانشگاه تهران ، مدرسهء عالى سپهسالار ، ملّى ايران ، ملّى ملك موجود است . در كتابخانههاى آستان قدس و عمومى اصفهان نسخههايى از تاريخ الفى موجود است كه همين احمد بن ابو الفتح اصفهانى آن را كتابت كرده است . وى تا سال 1259 ق در قيد حيات بوده است . « 3 »
احمد اصفهانى
شيخ ابو الفضل احمد بن احمد اصفهانى ، از محدّثين اصفهان است . از حافظ ابو نعيم
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 97 ؛ محاسن اصفهان ، ص 30 .
( 2 ) . لغتنامهء دهخدا ، ذيل « حرانى » ، ص 428 .
( 3 ) . تاريخ الفى ، مقدّمه ، صص 33 - 34 و 44 - 47 ؛ فهرست ملك ، ج 2 ، ص 10 ؛ نسخههاى خطّى ، ج 5 ، ص 721 ؛ فهرستوارهء كتابهاى فارسى ، ج 1 ، ص 563 ؛ اعيان الشّيعة ، ج 8 ، ص 297 .