شعراى متقدّم بر عصر مافرّوخى ( قرن پنجم هجرى ) بوده است . « 1 »
ميرزا ابو المعالى كلباسى
ميرزا محمّد مكنّى به ابو المعالى كلباسى ( نام او مهجور افتاده ، و در همه جا به كنيه شهرت يافتهاند ) ، فرزند حاج محمّد ابراهيم كلباسى خراسانى از اكابر علما و مجتهدين ، محقّق مدقّق و دقيق الفكر ، كثير التتبّع ، در غايت زهد و تقوى . دربارهء زهد و ورع و احتياطهاى شرعى او بين الخواص و العوام ، حكاياتى منقول است كه همگى ، دلالت بر مقام او مىكند . در شب چهارشنبه 7 شعبان 1247 ق در اصفهان متولّد شد ، [ مقدّمات را نزد آقا سيّد محمّد باقر دهكردى و ] درس خارج را نزد آقا مير سيّد حسن مدرّس و آقا سيّد محمّد شهشهانى طى نمود ، و به اجتهاد نايل آمد .
در تذكرة القبور دربارهء او فرمايد : « مجلس آن مرحوم ، مصداق حديث حواريّين و عيسى عليه السّلام بود كه عرض كردند : من نجالس ؟ فرمود : من يذكركم اللّه رؤيته و يزيدكم فى العلم منطقه ، و يرغّبكم فى الآخرة عمله » .
جمعى كثير از بزرگان علماء و مجتهدين از شاگردان او هستند كه معروفتر از همه ، مرحوم آيتاللهالعظمى حاج آقا حسين بروجردى - رحمة اللّه عليه - مىباشد . او در شب چهارشنبه 27 ماه صفر المظفّر سال 1315 وفات يافت ، و در تخت فولاد در تكيهاى مخصوص مدفون گرديد . بانى ساختمان تكيه ، حاج ميرزا احمد ملّاباشى داماد آن مرحوم مىباشد . ميرزا ابو المعالى دختر آقا ميرزا زين العابدين فرزند حاج سيّد محمّد باقر حجّت الاسلام شفتى را به زوجيّت داشت ، و از او ، صاحب دو پسر ( حاج ميرزا جمال الدّين ، و حاج ميرزا كمال الدّين معروف به ابو الهدى ) و يك دختر ( كه به زوجيّت حاج ميرزا احمد ملّاباشى درآمد ) مىباشد . مجموع كتب و رسائل تأليفى ايشان ، متجاوز از هشتاد مجلّد مىشود كه از آن جمله است : 1 . رساله در استخارات ، مطبوع در مقدّمهء قرآن در سال 1316 ق 2 . رساله در استشفاء به تربت حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام مطبوع در سال
هامش
( 1 ) . محاسن اصفهان ، ص 33 .