نحوى و مهدوى در اصفهان « 1 » و موسوىزاده در يزد ، و از اجداد مؤلف است .
ميرزا ابو القاسم زنجانى
حاج ميرزا ابو القاسم بن سيّد محمّد باقر بن سيّد على نقى موسوى زنجانى عالم فاضل ، فقيه ، در اصفهان متولّد شده ، و نزد آقا ميرزا هاشم چهارسوقى و حاج ميرزا بديع درب امامى تلمّذ نمود ، سپس در نجف اشرف از درس حاج ميرزا حبيب اللّه رشتى و ملّا لطف اللّه مازندرانى بهره گرفت ، و از آن دو ، و نيز شيخالشّريعهء اصفهانى و محمّد ايروانى اجازه دريافت نمود . پس از بازگشت به اصفهان ، به تدريس و اقامهء جماعت و ترويج دين قيام نمود . قضاياى بابىكشى در سال 1321 ق در اصفهان به فتواى او بود ، در امر به معروف و نهى از منكر ، ساعى و كوشا و در عموم پيشآمدهاى اصفهان در دورهء رياست آقايان مسجد شاه با آنان يار و مددكار بود . در نهضت مشروطه نيز از طرفداران حاج آقا نور اللّه نجفى اصفهانى بود ، سرانجام در رجب 1336 ق در اصفهان وفات يافت ، و در تكيهاى مخصوص در تخت فولاد مدفون گرديد . « 2 »
ابو القاسم « نيّر »
حاج ميرزا ابو القاسم علاقبند متخلّص به « نيّر » [ معروف به « يراقى » فرزند حاج ميرزا تقى ، شاعر اديب ] از شعراى قديمى و محترم اصفهان بوده ، و در اغلب انجمنهاى ادبى اصفهان شركت داشت « 3 » ، [ و بالاخره در جمعه اوّل جمادى الاوّل سال 1394 ق وفات يافته ، در تكيهء آقا محمّد بيدآبادى در تخت فولاد مدفون گرديد .
از اشعار او است :
اى گل جفا به بلبل شيدا روا مدار * كاو هر صباح ، نغمه بهسوى تو مىكشد ]
هامش
( 1 ) . مكارم الآثار ، ج 5 ، ص 1731 .
( 2 ) . رجال اصفهان يا تذكرة القبور ، ص 58 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 196 - 197 ؛ نقباء البشر ، ج 1 ، صص 61 - 62 ؛ سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 129 .
( 3 ) . تذكرهء شعراى معاصر اصفهان ، ص 523 .