ابو طالب دارجانى
ابو طالب بن عبد العظيم دارجانى اصفهانى ، از نويسندگان كتب در قرن سيزدهم هجرى است . « دارجان » كه آن را « دارگون » گويند از دهات لنجان مىباشد . صاحب عنوان در 1225 كتاب شرح شمسيه قطب رازى موسوم به تحرير القواعد المنطقيّه را كتابت نموده ، و اين نسخه به شمارهء 727 در كتابخانهء آيتاللّه گلپايگانى در قم موجود است . « 1 »
شيخ ابو طالب زاهدى لاهيجى
شيخ ابو طالب زاهدى فرزند ملّا عبد اللّه بن علىّ بن عطاء اللّه لاهيجى گيلانى ، عالم فاضل محقّق ، نسب وى به شيخ زاهد گيلانى عارف مشهور مىپيوندد . در سال 1058 ق در لاهيجان متولّد شد ، و نزد ملّا حسن شيخ الاسلام لاهيجى به تحصيل پرداخت . در بيستسالگى به اصفهان آمد ، و از محضر آقا حسين خوانسارى و ملّا محمّد رفيع يزدى مستفيض شد . او از راه شام ، سفرى به مكّهء معظّمه نمود ، به حج مشرّف شد ، و در بازگشت در عتبات عاليات ، مدّتى ساكن شد ، و سرانجام به اصفهان آمد ، و با دختر حاجى عنايت اللّه اصفهانى ازدواج كرد . در زهد و پارسايى ، اعراض از دنيا و ترك مكروهات و سيّئات ، از نوادر عصر خويش به شمار مىرفته ، و با وجود مقام والاى علم و فضل ، از تفاخر و خودنمايى پرهيز مىنموده است .
وى در سال 1127 ق در اصفهان وفات يافت ، و جنب مزار عارف ربّانى ملّا حسين گيلانى ( لبنانى ) [ تكيهء صاحب روضات كنونى در تخت فولاد ] مدفون گرديد .
مشار اليه خطّ خوشى داشت ، و بيش از هفتاد نسخه از كتابخانهء خويش را خود كتابت نموده بود . كتابخانهاش بيش از پنج هزار عنوان كتاب داشته كه اكثر آنها را حاشيه زده ، و تعليقه نوشته بود . اين كتابها از او است : 1 . تفسير آيهء قل الرّوح من أمر ربّي 2 . رساله در علم و تحقيق دربارهء آن 3 . رسالة فى عمل المسبع و المتسع و الدّائرة ، كه فرزندش شيخ محمّد على حزين شرح نموده است . 4 . شرح قول ارسطو « لم صار ماء المطر حفيفا » به
هامش
( 1 ) . فهرست گلپايگانى ، ج 2 ، ص 24 .