حكميّات ، خود را از معاصرين ، برتر مىشمرده است . « 1 » وى جدّ سادات امامى اصفهان است .
سيّد ابو طالب دهكردى *
سيّد ابو طالب دهكردى بن آقا بزرگ اصفهانى دهكردى ، عالم فاضل خوشنويس هنرمند ، در اصفهان نزد جمعى از علماء از جمله سيّد محمّد نجفآبادى ، مير محمّد صادق خاتونآبادى و آخوند گزى كسب فيض نمود ، سپس به قم مهاجرت ، و از درس حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى بهره گرفت . در نوشتن خطّ نسخ و نستعليق نيز مهارت داشت . « 2 »
حاج ابو طالب اصفهانى
حاج ابو طالب بن ابو تراب اصفهانى ، عالم فاضل محدّث ماهر ، از دانشمندان اواخر عهد صفويّه است . وى از شاگردان علّامه ملّا محمّد باقر مجلسى است ، و نسخههاى متعدّدى را به خطّ خود كتابت كرده كه از آن جمله است : 1 . استبصار ، جلد سوم ، كه حواشى ملّا محمّد تقى مجلسى ، علّامهء مجلسى ، ميرزا رفيعا نايينى و ديگران را در آن آورده است ، و نسخه را خود مقابله و تصحيح نموده ، و در 26 ذىقعده 1113 ق از اين كار فراغت يافته است . 2 . القواعد علّامهء حلّى كه در 16 شعبان 1118 ق از كتابت آن فارغ شده است . 3 .
تفسير كشّاف ، جلد سوم ، كه در سال 1100 كتابت آن را به پايان برده است . 4 . تمهيد القواعد كه در سال 1118 ق آن را كتابت نموده است . حاج ابو طالب تا سال 1118 ق در قيد حيات بوده ، و وفاتش بعد از اين سال است . « 3 »
شيخ ابو طالب مصطفايى *
شيخ ابو طالب مصطفايى نجفآبادى فرزند حاج ابراهيم عالم فاضل معاصر ، در سال 1303 ش در نجفآباد متولّد شد . پس از تحصيل در نجفآباد به اصفهان آمده ، و نزد علماى
هامش
( 1 ) . تاريخ عالمآراى عباسى ، ج 1 ، ص 239 .
( 2 ) . آيينهء دانشوران ، ص 339 .
( 3 ) . الكواكب المنتشره ، ص 389 ؛ نجوم السّماء ، ص 167 ؛ تاريخ حزين ص 17 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 140 ؛ زندگىنامهء علّامهء مجلسى ، ج 2 ، ص 8 .