كرده ، و در سال 1292 ق در قاهره و در سال 1889 م در بيروت چاپ شده است . « 1 »
ابن خاتون امامى
ابن خاتون امامى اصفهانى ، صاحب تفسير قرآن ، جلد اوّل آن در كتابخانهء مجلس شورا موجود است . مؤلّف الذّريعة احتمال مىدهد مؤلّف ، همان محمّد رضا خاتونآبادى باشد . « 2 »
ابن خبّاز - محمّد
ابو منصور محمّد بن احمد بن محمّد بن ابراهيم ورّاق معروف به « ابن خبّاز » ، از محدّثين اصفهان در قرن چهارم هجرى است . از داركى ، ابن جارود ، فضل بن خصيب و محدّثين همطبقهء او روايت كرده است . حافظ ابو نعيم از او روايت مىكند . وى در سال 360 ق وفات نمود . « 3 »
ابن خصيب - عبد اللّه
ابو بكر عبد اللّه بن محمّد بن حسين بن خصيب بن صفّار اصفهانى ، از محدّثين قرن چهارم هجرى است ، در سال 272 ق در اصفهان متولّد شد . از فقهاى شافعى به شمار مىرفت . عاقبت به مصر رفت ، و در سال 339 قضاوت آنجا را برعهده گرفت ، و در همين منصب باقى ماند تا در سال 348 يا به قولى 347 وفات يافت . تأليفاتى داشته از آن جمله است كتاب المجالسة در فقه شافعى . « 4 »
ابن خوام بغدادى - عبد اللّه
عماد الدّين عبد اللّه بن محمّد بن عبد الرزّاق بغدادى حاسب معروف به « ابن الخوام » از دانشمندان رياضى و طب در قرن هفتم و هشتم هجرى است . در اصفهان ساكن بوده ، و
هامش
( 1 ) . فهرست كتب اهدايى مشكاة به دانشگاه تهران ، ج 3 ، ص 271 .
( 2 ) . الذّريعة ، ج 4 ، ص 243 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 299 .
( 4 ) . الاعلام ، ج 4 ، ص 264 هدية العارفين ، ج 2 ، ص 446 .