اصفهان در قرن چهارم هجرى بوده ، و از ابن نصير ، اسحاق بن ابراهيم بن جميل و سلم بن عصام بن اسلم نقل حديث نموده ، حافظ ابو نعيم اصفهانى از وى روايت مىنمايد . مشار اليه در سال 357 در اصفهان وفات يافته است . « 1 »
ابن بندار - اسعد
ابو ذر اسعد بن حسين بن سعد يزدى معروف به « ابن بندار » از اساتيد قرائت و تجويد در قرن ششم هجرى بوده ، و در اصفهان به تدريس مشغول ، و مؤذّن مسجد جامع عتيق نيز بوده ، و تأليفاتى داشته كه از آن جمله است : غاية المنتهى و نهاية المبتدى ، المنتقى « 2 » .
ابن تلميذ - يحيى
معتمد الملك ابى الفرج يحيى بن صاعد بن يحيى ، معروف به « ابن التّلميذ » ، حكيم طبيب نصرانى نسطورى ، در عصر عبّاسيان به خلافت و مهارت در طب شهرت داشته ، و در اصفهان مىزيسته ، و در 556 وفات يافته است . « 3 » او غير از ابو الحسن هبة اللّه بن صاعد بن ابراهيم بن على اصفهانى معروف به ابن تلميذ است .
ابن بوته - حسن
ابو على حسن بن محمّد بن حسين بن يزيد ( زيد ) بن هزارى اشعرى ، از محدّثين قرن سوم و چهارم هجرى . وى از احمد بن بديل ، موسى بن عبد الرّحمن و اسماعيل بن يزيد روايت نموده است . او در سال 312 ق وفات يافت . « 4 »
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 3 ، ص 20 .
( 2 ) . الاعلام ، ج 1 ، ص 293 ؛ معجم المؤلّفين ، ج 2 ، ص 246 ؛ دانشنامهء مشاهير يزد ، ج 1 ، ص 64 .
( 3 ) . ادباء الاطبّاء ، ج 2 ، ص 192 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 2 ، ص 1029 .
( 4 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 268 ؛ طبقات المحدّثين ، ج 4 ، ص 153 .