دادهاند . « 1 »
ابن ابى فاطمه
ابن ابى فاطمهء ورّاق ، از نويسندگان قرآن ، و در نيمهء اوّل قرن چهارم مىزيسته است . . « 2 »
ابن ابى نواس - عبد اللّه
ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن خالد معروف به « ابن ابى نواس » از محدّثين اصفهان است ، وى از محمّد بن سهل بن صباح و ابى اسيد روايت مىكند . « 3 »
ابن اخبارى - محمّد
حافظ ابو العبّاس محمّد بن اسحاق بن ابراهيم طبرى ، از محدّثين است ، به اصفهان آمده ، و از همام و تمتام و محدّثين مصر حديث روايت مىنمود . « 4 »
ابن اخوهء بغدادى - عبد الرّحيم
جمال الدّين ابو الفضل عبد الرّحيم بن احمد بن محمّد بن ابراهيم بن خالد بغدادى معروف به « ابن اخوه » از محدّثين عالىقدر شيعه در قرن ششم هجرى است ، در بغداد متولّد شد ، و جهت اخذ حديث ، به كاشان ، خراسان ، رى و طبرستان سفر كرد . او چهل سال در اصفهان بود ، و سرانجام به شيراز رفت ، در 13 شعبان 548 ق در آنجا وفات يافت .
وى از ابو السّعادات هبة اللّه بن شجرى ، ابو شجاع صابر بن حسين بن فضل بن مالك ، شيخ ابو غانم عصمى هروى ، شيخ ابو الفضل محمّد بن يحيى ناتلى ، ابو عبد اللّه حسين بن طلحهء نعالى و ابو الخطّاب نصر بن احمد بن بطر و ابو الفوارس طراد زينبى عبّاسى اجازهء نقل حديث داشته ، و از دختر شريف مرتضى اجازهء روايت كتاب نهج البلاغة را دريافت
هامش
( 1 ) . ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 516 ؛ الانساب ، ج 1 ، ص 232 .
( 2 ) . لغتنامهء دهخدا ، ذيل « ابن ابى فاطمه » ، ص 289 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 98 .
( 4 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 257 ؛ طبقات المحدّثين باصفهان ، ج 4 ، ص 304 .