دانشكدهء پزشكى در سال 1287 ش در قريهء « چهراز » لنجان متولّد شد . در اصفهان به تحصيل در مقطع ابتدايى و متوسّطه پرداخت ، و در تهران به تحصيل در مدرسهء دار الفنون مشغول شد ، و پس از شركت در كلاسهاى مدرسهء طب در تهران به فرانسه رفت ، و به تحصيل در رشته اعصاب و روان پرداخت ، و به درجه دكترا نائل شد . وى پس از بازگشت به ايران به تدريس در دانشكدهء پزشكى تهران و طبابت و خدمت در بيمارستان رازى ، مركز پزشكى قانونى ، بيمارستان روزبه و ساير مراكز پزشكى پرداخت .
او از مؤسّسين و دبير انجمن مبارزه با ترياك و الكل بوده است . پزشكى نيكوكار و خيرخواه بوده ، و در رفع مشكلات همنوعان خود از هيچ اقدامى فروگذار ننموده است .
علاوه بر آن ، دانشمندى محقّق و پركار بود ، و دهها تأليف و مقاله را به رشتهء تحرير درآورد .
برخى از تأليفات ايشان عبارتاند از :
1 . اهليّت تربيت فكرى و روحى 2 . سردرد و علل و طرق معالجهء آن ، چاپ شده 3 . طبيب در جامعه ، چاپ شده 4 . امراض اعصاب محيطى و نخاع ، چاپ شده 5 . بيمارىهاى مغز و پى ، دو جلد چاپ شده 6 . شاهنامه آخرش خوش است ، و غيره . « 1 »
ملّا محمّد ابراهيم مقدّس
ملّا محمّد ابراهيم مقدّس بن محمّد مهدى ، عالم عارف ، در جمادى الآخر 1289 ق وفات يافت ، و در بقعهء فيض مدفون شد . « 2 »
ابراهيم اسدى
ابو اسحاق ابراهيم بن ميمون اسدى اصفهانى از محدّثين اصفهان در قرن چهارم هجرى است .
از محمّد بن سليمان معروف به « لوين » روايت مىكند ، و محمّد بن احمد بن ابراهيم از
هامش
( 1 ) . زندگىنامهء پزشكان نامآور معاصر ايران ، ج 2 ، صص 73 - 77 ، مؤلّفين كتب چاپى ، ج 1 ، ص 47 .
( 2 ) . رجال اصفهان يا تذكرة القبور ، ص 196 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 123 ؛ سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 168 .