اشكال ديگر أهل سنت اين است كه آنها بدون در نظر گرفتن
واقعيتهاى تاريخ ونيرنگهاى دستگاه بنى أمية هر حديثي را
مىپذيرند وبراي عقل خويش هيچ ارزشى قائل نيستند كه آيا اين
حديث درست است يا خير ؟ به دو نمونه توجه بفرمائيد .
الف - مىگويند پيامبر فرموده : " أبو طالب " در كناره هاى كم
عمق دوزخ است كه مغزش از آن به جوش مىآيد " ( 1 ) .
به همين خاطر مىگويند أو مشرك بوده است ، اما جهادهاى
أو براي اسلام وتحمل دشمنى قبيله اش را در نظر نمىگيرند تا
جائى كه حاضر شد سه سال همراه برادر زاده اش در يك دره
زندانى شود واز برگ درختان بخورد ، اشعار اعتقادي أو در يارى
دين پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را ناديده مىگيرند وهمه كارهاى پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) در حق
أو را نيز مىپوشانند كه چگونه أو را غسل داد وكفن وى را از پيراهن
خويش تهيه فرمود وبه درون قبرش رفت وآن سال را سال اندوه
( عام الحزن ) ناميد وفرمود :
- " به خدا سوگند ، قريش نتوانستند با من كارى بكنند مگر
پس از مرگ أبو طالب " ( 2 ) .
ب - پس از فتح " مكة " پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) درباره " أبو سفيان " فرمود :
هامش
( 1 ) كنز العمال ، ش 2 - 1 - 34090 ، ج 12 ، ص 82 .
( 2 ) الكامل في التاريخ " ابن أثير " ج 2 ، ص 91 .