از مشاهير ادباء و فقهاى شافعيه است .
او را در حساب و فرائض يد طولى بوده است .
مولد و منشاء او بغداد است سپس به نيشابور شد و تا گاه وفات بدانجا ميز بست . وى فقه از ابو اسحاق اسفراينى فرا گرفت و پس از مرگ استاد خويش بجاى او در مسجد عقيل بتدريس و املاء پرداخت و وى صاحب ثروت و مالى بسيار بود و طلاب علوم را از مال خويش احسان مىكرد و در سال 429 باسفراين درگذشت ( لغتنامهء دهخدا ص 867 )
1 - اصول الدّين ، تبصرة البغدادية ( عربى ) :
( كتاب اصول الدّين معروف به تبصرة البغدادية است تا از تبصرة النسفية ابو معين نسفى موسوم به تبصرة الادلة متمايز باشد - مقدمهء تاريخ مذاهب اسلام ) آستانه ، 1346 ق ، سربى ، باهتمام پرفسور - ريتر .
شيخ عبد القدوس بن اسماعيل بن صفى - گنگوهى :
( - 945 ق ) از علماى صوفيه بوده . در برد ولى تولد و نشو و نما يافته بعدا بشاهآباد و از آنجا به گنگو رفته و در اين بلدهء اخير مقيم شده و هم به آنجا درگذشت .
( نزهة الخواطر ج 5 ص 198 ) ساير مآخذ : تذكرهء علماى هند ص 130
1 - انوار العيون فى اسرار المكنون :
( ملفوظات شيخ عبد الحق ) لكهنو ، 1295 ق ، سنگى ، وزيرى ، 164 ص .
2 - تفتيش امانيه :
دهرادون ، 1927 م ، سنگى ، رقعى ، 20 ص