صادقى بيك افشار :
( 940 ق - ) مردى رنگين صاحب طبع بود و صادقى تخلص مىكرد . در آغاز جوانى ذوق نقاشى يافته ملازمت شبانروزى استاد مظفر على اختيار كرد . در آخر ترقى عظيم كرده و بزيور قابليت و استعداد آراسته و بحليهء شاعرى و سخنورى پيراسته قصائد و غزليات و مثنويات مرغوب دارد .
در زمان اسماعيل ميرزا از اصحاب كتابخانه بود اما در زمان شاهعباس كبير منصب كتابدارى يافت ولى بغايت بدمزاج و غيور و تنك حوصله بدخوى زشت و بدمزاجى هرگز او را از اعزاز نفسانى آسوده نمىگذاشت . لكن تا آخرين حيات تغيير منصب در او نشد و مواجب كتابدارى از ديوان مىگرفت ( عالمآراى عباسى ص 127 ) .
ساير مآخذ : دانشمندان آذربايجان ص 212 ، تذكرهء نصرآبادى ص 39 .
1 - تذكرهء مجمع الخواص :
( تركى جغتاى با ترجمه ) .
ترجمهء دكتر عبد الرسول خيامپور ، تبريز ، 1327 ش ، سربى ، وزيرى ، 327 ص .
صارم السلطنه ( رجوع شود به ) محمد صالح .
صارمى ( رجوع شود به ) ابو طالب .
صارى عبد اللّه ( رجوع شود به ) عبد اللّه افندى .
صاعدى ( رجوع شود به ) احمد نظام الدّين .
صافى ( رجوع شود به ) عيسى .
صافى ( رجوع شود به ) كريم .
صافى شوشترى ( رجوع شود به ) ملا صالحا .
صافى قائينى ( رجوع شود به ) شيخ محمد باقر .
صافى گلپايگانى ( رجوع شود به ) محمد جواد .
صافى گلپايگانى ( رجوع شود به ) لطف اللّه .