( 1215 - 1265 ق ) نسبش بموسى الجون ابن عبد اللّه المحض ابن الحسن المثنى بن الامام الحسن السبط منتهى مىشود . سيد جليل فقيه نبيل از ائمهء جماعت بلدهء كاظمين بود . اعقاب وى در كاظمين بآل سيد حيدر معروفند . بسال 1265 ق وفات يافت ( فوائد الرضويه ص 164 )
1 - عمدة الزائر ( عربى ) :
نجف ، 1358 ق ، سنگى ، وزيرى ، 431 ص .
حيدر اميدوار طهرانى متخلص به معجزه :
( - معاصر )
1 - گنجينهء معرفت ( شعر ) :
طهران ، 1339 ش ، سنگى ، جيبى ، 31 ص
امير حيدر بلگرامى :
1 - رساله در ذكر احكام عشر و خراج و بيان مالكان زمين بيان عشر و آنچه متعلق به آنست ( فارسى با ترجمهء انگليسى ) :
هند ، 1207 ق - 1796 م ، سربى ، رقعى ، 62 + 50 ص .
2 - منتخب النحو :
هند ، 1269 ق و 1292 ق ، سنگى .
ميرزا حيدر دغلات :
( 905 - 958 ق ) ميرزا حيدر بن محمد حسن جغتايى گوركانى از نسل چنگيز و پسر عم ظهير الدّين محمد بابر بود . بسال 905 در بلدهء او رأيته از بلاد ما وراء - النهر متولد شده و نزد علماى بلاد خود كسب فضائل نمود بعدا در دستگاه ميرزا ابو سعيد كاشغرى تقرب يافته و از جانب وى بجنگ صفحات تبت و كشمير مأموريت يافت .
پس از وفات ابو سعيد ، صاحب ترجمه ببدخشان رهسپار شده و در مراجعت بهندوستان از طرف كامران بن بابر شاه تيمورى ببلاد لاهور و كشمير