به فارسى ترجمه و به كيمياى سعادت موسوم ساخته .
( روزنامه تربيت شماره 304 بقلم محمد حسين ذكاء الملك ) طهران ، 1320 ق ، سنگى ، رقعى ، 336 ص .
شيخ الاباطح ابو طالب بن عبد المطلب ابن هاشم بن عبد مناف
( - 10 ق ) عم رسول صلوات اللّه عليه پدر امجد امير المؤمنين عليه السلام . نام آن حضرت عمران و بقولى عبد مناف است و اولى مشهورتر است و ازاينرو حضرت امير مؤمنان را على عمرانى خواندهاند . رسول صلوات اللّه عليه پس از وفات جد خود در كفالت ابو طالب بود و كرتى با او به سفر شام شد و تا سه سال پيش از هجرت در مقابل مشركين حامى و حارس آن حضرت او بود و اكثر روات عامه گويند او اسلام نياورد و بعضى از روات سنت و جماعت و قاطبهء محدثين شيعه گويند قبول اسلام كرد ليكن ايمان خويش پوشيده مىداشت تا بر حمايت و حفظ و مدافعت برادرزادهء بزرگوار خود نزد كفار قريش قادرتر باشد و بسال دهم از بعثت وفات كرد ( لغتنامهء دهخدا ص 554 )
1 - ديوان :
( عربى منظوم ) نجف ، 1356 ق ، سربى ، وزيرى ، 40 + 50 ص ، بتصحيح سيد محمد صادق آل بحر العلوم ، در خاتمه آن زهرة الادباء فى شرح لامية شيخ البطحاء تأليف شيخ جعفر نقدى .