را مجعول دانسته است ) طهران ، 1285 ق ، سنگى ، وزيرى ، در اول قابوسنامه ، بمبئى ، 1308 ق ، سنگى ، رقعى ، باهتمام ملكالكتاب شيرازى ، 158 ص ، لندن ، 1783 م سربى ، باهتمام دكتر وايت و ماژور داوى ، با ترجمهء پرفسور لانگلز به زبان فرانسوى ، لندن ، 1830 م ، با ترجمهء ماژور جالس استوارت بانگليسى .
ميرزا سيد ابو طالب بن محمد هاشم حسينى شيرازى :
( - حدود 1345 ق ) از علماء و مجتهدين شيراز بود اواخر زمان جناب ميرزا شيرازى بسامرا آمد و در مجلس درس ايشان و ميرزا ابراهيم شيرازى حاضر شد بعد از وفات جناب ميرزا بدرس سيد اسماعيل صدر حضور يافت و با او بكربلا رفت بعد از چندى بشيراز مراجعت نمود ( نقباء البشر ج 1 ص 50 )