همه و من مخصوصا آن را مجعول مىدانم .
نسخهء فارسى اين كتاب نخست در قرن هفدهم مسيحى در زمان سلطنت شاه جهان ( 1628 - 1659 م ) بظهور رسيده و شخصى موسوم بابو طالب حسينى كه مدعى بود آن را از اصل تركى كه در كتابخانهء شخصى موسوم به جعفر پاشا حاكم يمن يافته است ترجمه نموده بوده است . بوجود چنين نسخه باصل تركى هيچ دليل و شاهدى موجود نيست جز همان اظهار ابو طالب حسينى و چنين برمىآيد كه وى خود آن كتاب فارسى را بتقليد روزنامه و شرح احوال صحيح الاصل ( ميرزا بابر ) و بكمك كتاب ظفرنامه و ساير تواريخ عهد تيمور جعل كرده باشد اول دفعه در سال 1779 م .
نسخهء خطى اين كتاب شخصى انگليسى موسوم به ماژورداوى بانگلستان آورد بعد از مرك او در سال 1874 م اين نسخه به تصرف پسرش در آمد وى در سال 1779 م شرحى در تمجيد اين كتاب در دفاع از صحت آن بدكتر « وايت » استاد عربى در جامعهء اكسفورد نگاشته است و اين هر دو تن در سال 1783 م . 1198 ق ، با معاضدت و همكارى يكديگر اصل و ترجمهء تزوكات را بطبع رساندند . در سال 1787 م . پروفسور « لانگلز » آن كتاب را بفرانسه ترجمه و نام طويل و عريضى به طول « شش سطر » براى آن گذارد .
در سال 1830 م . ماژور ( جالس استوارت ) ترجمهء از كتاب ملفوظات با يادداشتهاى حيات تيمور را بطبع رسانيد . » انتهى .
فهرست كتابهاى چاپى فارسى ( فارسي ) — صفحة 1334
مساهمون: خانبابا مشار
ص١٣٣٤