Skip to main content

جامع عباسى ( فارسي ) — Page 309

Contributors:

P.309
چند فصل است فصل أول در اقسام طلاق دادن بدان كه طلاق بر چهار قسم است قسم أول طلاق واجب وآن بر سه قسم است أول طلاق دادن شوهر زنى را كه به أو گفته باشد كه پشت تو همچو پشت مادر من است چه در اين صورت حاكم شرع أو را سه ماه مهلت ميدهد آنگاه واجبست بر أو طلاق گفتن يا بعد از دادن كفاره دخول كردن دوم طلاق دادن زنى كه شوهر أو قسم خورده باشد كه با أو دخول نكند چه در اين صورت حاكم شرع أو را چهار ماه مهلت ميدهد آنگاه طلاق گفتن يا دخول كردن واجبست سيم طلاق دادن خويشان شوهر وخويشان زن در حالتي كه اصلاح ميانه زن وشوهر ممكن نباشد به اذن شوهر وبعضي از مجتهدين اين قسم را سنت مىدانند قسم دوم طلاق حرام وآن بر چهار قسم است أول طلاق دادن زنى كه حيض يا نفاس داشته باشد هر گاه شوهر به آن زن دخول كرده باشد وحاضر باشد دوم طلاق دادن زن بالغه كه حيض مىبيند وليكن حامله نباشد وبه أو شوهر دخول كرده باشد پيش از آنكه حيض بيند وپاك شود سيم زيادة از يك مرتبه طلاق گفتن در يك مجلس چه به مذهب شيعه يك مرتبه لفظ طلاق كافيست ودوم وسيم حرامست اما در مذهب سنيان جايز است چهارم طلاق دادن زنى كه در آنشب نوبت خوابيدن پيش أو باشد در آن شب طلاق گفتن حرام است بنابر قول بعضي از مجتهدين قسم سيم طلاق مكروه وآن بر دو قسم است أول طلاق دادن شوهر زن خود را در حالتي كه ميان ايشان التيام باشد چه در حديث وارد شده است كه خداى تعالى طلاق دادن را دشمن مىدارد دوم طلاق دادن زن بيمار خود را قسم چهارم طلاق سنت وآن در حالتي است كه شوهر ترسد كه از عهده حقوق زن بيرون نتواند آمد يا شكى از آن زن در دل داشته باشد وگاهى مجتهدين اين قسم طلاق را سنت مىگويند ومقابل طلاق بدعت مىخواهند واين طلاق را سنت به معنى أعم مىگويند وگاهى طلاق سنت مىگويند ومراد ايشان آنست كه چون مرد زن را طلاق دهد به شرايط طلاق وبعد از آن بگذارد كه از عده بيرون رود آنگاه أو را عقد كند اين را طلاق سنت به معنى أخص مىگويند وطلاق سنت به معنى أعم بر دو قسم است قسم أول طلاق به اين يعنى طلاق دادنى كه شوهر را بعد از ايقاع صيغه طلاق به آن زن رجوع نمىرسد وآن بر هفت قسم است أول طلاق