Skip to main content

جامع عباسى ( فارسي ) — Page 304

Contributors:

P.304
مكان واقع شود وعقيقه بعد از تراشيدن موى سر باشد شانزدهم آنكه در وقت كشتن گوسفند اين دعاى منقول را بخواند يا قوم انى برئ مما تشركون انى وجهت وجهي للذي فطر السماوات والأرض حنيفا مسلما وما انا من المشركين ان صلوتى ونسكي ومحياي ومماتي لله رب العالمين لا شريك له وبذلك أمرت وانا من المسلمين اللهم منك ولك بسم الله والله أكبر آنگاه نام طفل را ببرد وگوسفند را ذبح كند هفدهم آنكه اعضاى آن گوسفند يا شتر را از هم جدا كنند چه شكستن استخوانهاى آن مكروه است هجدهم عقيقه كردن طفل بعد از بالغ شدن به جهت خود اگر داند كه پدر عقيقه أو نكرده است نوزدهم مبارك باد گفتن كسى را كه فرزندى به هم رسيده باشد براي أو بيستم خوردن به زن حامله را چه در حديث آمده كه هر زن حامله كه به بخورد طفل أو خوبروى وخوش طبع باشد بيست ويكم خرما خوردن زن حامله در وقت ديدن نفاس چه از حضرت أمير المؤمنين عليه السلام منقول است كه فرزند أو در اين حالت از حكما گردد ودر بعضي أحاديث وارد شده كه اگر رطب خورد فرزند أو حكيم شود بيست ودوم پيچيدن طفل به خرقه سفيد واما آن شش امر مكروه أول كنيت كردن أبو القاسم طفلى را كه نام أو محمد كرده باشند وبعضي از مجتهدين اين را حرام مىدانند دوم نام طفل را حكيم يا خالد يا حارث يا ضرار يا مالك كردن سيم كنيت طفل را ابوحكيم يا ابومالك يا أبو عيسى كردن چهارم موى سر طفل را اندكى تراشيدن واندكى گذاشتن پنجم از گوشت عقيقه پدر ومادر وجماعتى كه عيال ايشان باشند خوردن ششم استخوان گوسفند يا شتر عقيقه را شكستن بلكه اعضاى آن را جدا نبايد كرد فصل پنجم در بيان شير دادن طفل ومحافظت كردن أو ودايه گرفتن به جهت أو بدان كه چهارده امر به شير دادن طفل ومحافظت أو ودايه أو تعلق دارد دو امر از آن واجب است وشش امر سنت وشش امر مكروه اما دو امر واجب أول آنكه مادر طفل شيرى كه أول مرتبه از پستان أو بعد از زاييدن بيرون مىآيد بخورد طفل دهد چه اگر آن طفل آن شير را نخورد زنده نمىماند دوم اجرت آن شير بر پدر از مال خود واجب است به مادر دهد اما اجرت شير دادن در مدت دو سال از مال طفل بايد داد واگر طفل مال نداشته باشد بر پدر واجبست واما شش امر سنت أول آنكه شير دهنده مادر باشد چه بهترين