كردن چنانچه در فصل آينده مذكور خواهد شد وقول السلام عليك كافيست وبعضي از
مجتهدين حاضر شدن در آنجا را كافى مىدانند هشتم جانب راست روى خود را
بر ضريح نهادن ودر وقت فارغ شدن از زيارة دعا كردن نهم جانب چپ روى
خود را بر ضريح نهادن وسؤال نمودن از خداى تعالى به حق أو وبحق صاحب قبر كه أو را
از أهل بهشت بگرداند به شفاعت صاحب قبر ومبالغه در دعا كردن والحاح نمودن
دهم بر سر بالين آمدن ورو به قبله نمودن ودعا كردن يازدهم دو ركعت نماز زيارة
كردن بعد از زيارة واگر زيارة حضرت رسول صلى الله عليه وآله باشد سنت است
كه نماز زيارة را در ميان منبر آن حضرت وقبر أو گذارد واگر زيارة حضرات أئمة معصومين
عليهم السلام باشد در بالين سر بايد گذارد ودر اين نماز رخصت از أئمة عليم السلام
وارد شده كه رو به قبر مىتوان كرد اگر چه مستلزم پشت به قبله كردن باشد اما اگر چنان
كند كه رو به ضريح كند وپشت به قبله نكند ( 2 ) بهتر است دوازدهم بعد از نماز زيارة
دعاى منقول خواندن وآنچه به خاطرش رسد از أمور دين ودنيا طلب نمودن ودعا
براي جميع خلايق نمودن بهتر است چه آن به أجابت نزديكتر است سيزدهم در آن مكان
تلاوت قرآن نمودن وثواب آن را به صاحب ضريح هديه كردن چه نفع آن باز به أو
مىرسد وسبب تعظيم صاحب قبر است چهاردهم احضار قلب است در جميع
أحوال به حسب استطاعت وتوبه كردن از جميع گناهان پانزدهم تصدق نمودن
بر خدمتكاران ونگاهبانان آن مقام ومحتاجان آنجا چه ثواب تصدق در آن مقام
مضاعف مىشود شانزدهم تعظيم ايشان چه في الحقيقة تعظيم ايشان تعظيم صاحب قبر است
هفدهم آنكه هر گاه از زيارة بر گردد باز به زيارة رود تا در آن شهر است هجدهم
آنكه هر گاه رفتن أو نزديك آيد وداع به دعاى منقول كند نوزدهم آنكه سؤال كند
از خداى تعالى عود بدان مقام را بيستم آنكه در وقت بيرون آمدن از آن مقام
روى به ضريح كرده پس پس بيرون آيد بيست ويكم آنكه زود از آن مقام بيرون رود چه
حرمت وتعظيم در آن بيشتر است واشتياق باز آمدن زودتر به هم رسد فصل سيم
در بيان زيارة حضرت رسالت پناهى صلى الله عليه وآله وحضرت أمير المؤمنين علي ( ع )
وحضرات أئمة معصومين صلوات الله عليهم أجمعين بدان كه زيارة حضرت رسالت
هامش
( 1 ) البتة ترك اين بهتر را در هيچ زمان ننمايد صدر دام ظله