Skip to main content

جامع عباسى ( فارسي ) — Page 154

Contributors:

P.154
غير معين است وتعيين آن منوط به امام است وأصح قول دوم است چه أو مناسب است به مذلت وخوارى ايشان وآنچه در حديث مذكور از تعيين آن وارد شده محمول است بر آنكه رأى شريف حضرت أمير المؤمنين عليه السلام در آن وقت به جهت مصلحتى بر آن قرار گرفته بود واگر در اثناى سال جمعى از اين دو طايفه مسلمان شوند جزيه از ايشان ساقط مىشود شرط دوم التزام نمودن احكام مسلمانان است شرط سيم آنكه آنچه به منافاة با أمان دارد نكنند مثل عزم كردن بر حرب مسلمانان ومعاونت وامداد مشركان وبا اين سه شرط اگر خلل رسانند حربي مىشوند خواه در عقد جزيه نكردن اينها را با امام شرط كرده باشند وخواه نكرده باشند وخواه عمدا كرده باشند وخواه سهوا شرط چهارم آنكه زنا با زنان مسلمانان نكنند وهمچنين ايشان را نكاح ننمايند شرط پنجم آنكه ترك فتنه كردن كنند به اينكه مسلمانان را از راه نبرند شرط ششم آنكه ترك را زدن مسلمانان كنند شرط هفتم آنكه جاسوسان كفار را در خانه خود راه ندهند وكفار را بر اسرار مسلمانان عالم نسازند وخبري از اخبار مسلمانان به ايشان ننويسند شرط هشتم آنكه مردان وزنان مسلمانان را نكشند اين پنج شرط را اگر امام در عقد جزيه با ايشان شرط كرده باشد وايشان عمل به آن نكنند حربي مىشوند شرط نهم آنكه سب حق سبحانه وتعالى ورسول صلى الله عليه وآله نكنند واستخفاف دين وكتاب مسلمانان ننمايند چه اگر عياذا بالله سب از ايشان واقع شود واجب القتل مىشوند وترك استخفاف دين را اگر در جزيه شرط كرده باشند وبه خلاف آن كنند حربي مىشوند شرط دهم آنكه اظهار منكرات در شهر اسلام نكنند چون شراب وگوشت خوك خوردن ونكاح مادر وخواهر وغير اينها كردن شرط يازدهم آنكه احداث عبادتخانه ها در دار اسلام نكنند وآواز خود را در خواندن كتابهاى خود بلند نسازند وناقوس نزنند وخانه هاى خود را بلندتر يا برابر خانه هاى مسلمانان نسازند بلكه پست بسازند وبه اين شروط اگر خلل رسانند ودر عقد جزيه شرط كرده باشند كه آنها را نكنند حربي مىشوند شرط دوازدهم آنكه به طريقي بگردند كه از مسلمانان متميز شوند به اينكه لباس ايشان غير لباس مسلمانان باشد يا چارواى سواري ايشان غير چارواى سواري مسلمانان باشد وبر يك طرف سوار شوند يعنى هر دو پاى خود را بر يك جانب آويزند وبر أسب سوار نشوند وبر زمين ننشينند وشمشير وسلاح نه