مير سيّد حسن مدنى
از خانوادهء معروف به بنى حسين و ساكن مدينه طيّبه بوده است . شانزده واسطه در نسب او نوشتهاند تا متّصل شود به حسن افطس . حسن افطس را بعضى فرزند بلاواسطهء سيّد سجاد ( ع ) گفتهاند و بعضى هم او را فرزند على اصغر فرزند آن حضرت دانستهاند . 180 يكى از بزرگان خراسان از مير حسن تقاضاى آمدن خراسان كرده است و بعد از آمدن به خراسان دختر او را تزويج مىكند . مير عماد الدّين فرزند مير حسن چنانچه مستفاد مىشود از اين سلسله ، اوّل كسى كه به اصفهان آمده و در محلهء سلطان سنجر يا جوباره مسكن داشته .
وقتى در شهر ، مرض طاعون ظاهر مىشود مير عماد الدّين به قريهء خاتونآباد نقل مكان مىنمايد و در همانجا وفات مىنمايد ، و در دامنهء كوهى مشرف بر خاتونآباد دفن مىشود و مقبره او در آنجا در موقع مخصوصى از سال محل اجتماع زوار و پختن نذورات و غيره مىباشد . اولاد مير عماد الدّين را تاكنون به خاتونآبادى منصوب مىدارند .
مير اسماعيل و مير سيّد على فرزندان مير عماد الدّين بعد از فوت پدر در قريهء جورت [ گورت ] سكونت و وفات نمودند . مقبره مير اسماعيل در گورت به اسم شاه مراد معروف است و اولاد او منتقل به اصل شهر شدند . مقبره مير سيّد على در جوار قبر پدر اوست و اولاد او در همان قريه جورت ساكن شدند ، و مير محمّد صادق فرزند طبقهء هفتم او پس از هشتاد سال عمر در هزار و دويست و چهل و چهار ، بلاعقب در اصفهان وفات كرده است .
تقويم هفتاد سال را از زيج الغ بيك استخراج كرده بود ، و احكام استخراجى او را از نجوم ، معاصرين او مسلّم مىپنداشتهاند . يك خواهر او را ميرزا محمّد على تفرشى كه از شيراز به اصفهان آمده متوطّن مىشود ازدواج مىكند ، و در نجوم و رياضيات تسلطى داشته و منجّمباشىهاى اصفهان ، اولاد او