امور محاسبه و دفتردارى به خدمات ديوانى روى آورد و به نوشتن جلدى از دفاتر مالياتى پرداخت و لياقتى كامل از خود نشان داد تا اينكه مورد پسند « اعتماد الدوله » ؛ وزير « شاه صفى » ( 1038 - 1052 ه . ق ) و شاه عباس ثانى ( 1052 - 1077 ه . ق ) واقع گشت و به واسطهء درستى و كارآمديش دستيار و مشاور وى گرديد .
پس از كشته شدن « اعتماد الدوله » سيّد علاء الدّين حسين خليفه سلطان ، صدر اعظم جديد ايران او را به منصب مجلسنويسى و يا وقايعنگارى گماشت و در سال 1055 ه . ق مورخ رسمى دربار شاه عباس دوّم و مأمور نوشتن تاريخ سلطنت اين پادشاه شد .
بعد از مدتى مورد غضب واقع گشت ولى در سال 1101 ه . ق بنابر نقل رضا قليخان هدايت بعد از مرگ شيخ عليخان زنگنه وزير شاه سليمان بن عباس شاه ( 1078 - 1105 ه . ق ) ميرزا طاهر بر مسند وزارت تكيه كرد و مرجع امرا و شعرا و مورد توجّه عرب و عجم و ترك و ديلم گرديد و تا جلوس « شاه سلطان حسين » ( 1105 - 1135 ه . ق ) بر سر كار بود . بعد از اين به واسطهء زيادى سن از كار كناره گرفت و بنا به نوشتهء نصرآبادى در سال 1112 ه . ق جهان را بدرود گفت .
وحيد قزوينى شاعرى پركار و سرودهايش اعماز قصيده و غزل و مثنوى بالغ بر هزاران هزار بيت است .
او خود را شاعرى بسيار توانا مىديد و از آنجا كه دوست صائب تبريزى بود سعى بر آن داشت كه از شيوه و سبك او پيروى كند .
معاصران به مناسبت موقعيّت و مقامى كه وحيد داشت از شيوه و روش او در اشعار خود پيروى مىكردند .
نصرآبادى دربارهء او مىگويد :
حقا مجموعهء كمالاتش از زيب و زينت مستغنى و ديباچهء استعدادش از سر لوح بيان مغنى است :
تا قلمش گشته ثريا گسل * كرده عطارد رقمش را سجل
در كف او خامه چو كاوش كند * بىحركت نكته تراوش كند