نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ديده ، ملازمت ننموده [ است ] .
[ 332 ] غيبى خواصى
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] غيبى خواصى ، شاگرد ملّا فگارى است . شرح عقايد ، مىخواند و شعر نيز مىگفت .
اين بيت از وى است :
بيت :
دمى كه بر سر و چشمم قدم نهى از ناز * هزار جان به بشارت دهم كم است هنوز
زن سليطه داشته ، اين قطعه را ، به جهت او گفته است :
گر ز چنگ تو خلاصى يابم * دگرم آرزوى زن نشود
گر دهم جان بىخرد هرگز * كدخدايى هوس من نشود
[ 333 ] غلطك مشتزن
[ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] غلطك مشتزن ، از بخاراست ، شعر مىگفت و اين بيت از اوست :
بيت :
اميد جور از تو ندارم چه جاى لطف * نوميديم ببين به چه غايت رسيده است