و تذكرهنويسان هم عموما او را به همان نام و نسب و شهرت و لقب معرفى كردهاند و نيز در مقدمه دو كتاب ديگر ، يكى بنام حرز الامان من فتن الزمان و ديگرى كتاب معروف باسم لطائف الطوايف كه هر دو از تاليفات اوست خود را چنين معرفى مىكند : على بن الحسين الواعظ الكاشفى المشتهر بالصفى ايده الله باللطف الخفى و صاحب تاريخ حبيب السير نيز همه جا او را بنام مولانا فخر الدين على ناميده است .
2 - خانواده مؤلف
: مولانا فخر الدين على در يك خانواده روحانى و علم و ادب چشم به دنيا گشوده ، زيرا پدر و جد او هر دو از عالمان دين بودند و از دانشمندان زمانه خويش ، بهويژه پدرش كمال الدين حسين واعظ كاشفى سبزوارى معروف به ملا حسين كاشفى سبزوارى از بزرگان علما و از دانشمندان مشهور و برجسته قرن نهم بود ، واعظ كاشفى در علوم دينى و معارف الهى تبحرى كامل داشت و در علم نجوم و رياضيات و فنون غريبه مهارت و بصيرتى بسزا حاصل كرده بود ، بخصوص در علم تفسير و حديث و فن خطابه و انشاء از علماى كمنظير زمان خود شمرده مىشد ، كاشفى ساليان دراز در شهر سبزوار و نيشابور و مشهد مخصوصا در شهر هرات به كار وعظ و تبليغ معارف دين و مكارم اخلاق اشتغال داشت و با سخنان سحرآميز خود مردم را ارشاد مىنمود و به قول صاحب روضة الصفا :
به آواز خوش و صوت دلكش بامر وعظ و نصيحت مىپرداخت و به عبارات و اشارات لايقه معانى آيات بنيات كلام الهى و غوامض اسرار احاديث حضرت رسالت پناهى آشكار مىساخت ، « 1 » و در عين حال از تاليف
هامش
( 1 ) - روضة الصفا ج هفتم ص 277