گوياى اين حقيقت است كه در زمان آن گرامى ، تماس مردم با او ، تا چه اندازه محدود
مى بوده است . اينك به معرفى اجمالى و گزارشى چند تن از آن ياران مخلص مىپردازيم :
1 . على بن مهزيار ( م 254 ه . ق ) :
از ياران خاص و جزو وكلاى امام جواد ( عليه السلام ) بود ، او از اصحاب امام رضا ( عليه السلام ) و امام
هادى ( عليها السلام ) نيز محسوب مىشود . او بسيار عبادت مى كرد و در اثر سجدههاى طولانى
پيشانيش پينه بسته بود ، به هنگام طلوع آفتاب ، سر به سجده مى نهاد و سر بر نمى داشت
تا هزار تن از مؤمنان را دعا مى كرد ، و از خداى متعال براى آنان ، آنچه براى خود
مى خواست ، مسئلت مى نمود .
ابو الحسن على بن مهزيار در اهواز مى زيست وبيش از سى كتاب تأليف كرد ( 1 ) ، در
مراتب ايمان و عمل به چنان مقام ارجمندى نائل شد كه يك بار امام جواد ( عليه السلام ) در تقدير از
او نوشت :
" بسم الله الرحمن الرحيم ، اى على ! خداوند به تو پاداشى نيكو ، عطا فرمايد ، و تو را در
بهشت جاى دهد ! و در هر دو جهان از خوارى نگاهدارد ، و در آخرت با ما محشور فرمايد !
اى على ! من تو را در خيرخواهى و اطاعت و احترام وخدمت و انجام آنچه بر تو واجب است ،
آزموده ام ، و اگر بگويم هيچ كس را چون تو نيافته ام ، اميد آن دارم كه در اين گفتار راه
مبالغه نپيموده باشم . خداوند بهشت فردوس را پاداش تو قرار دهد ، مقام تو و نيز خدمات
تو در گرما و سرما و شب و روز بر من ، پوشيده نيست ، از خدا مسئلت مىدارم در قيامت
هنگامى كه همهء مردم جمع مى شوند ، تو را به رحمت ويژه اش اختصاص دهد چنان كه
مورد غبطه و حسرت ديگران قرار گيرى ، انه سميع الدعاء " . ( 2 )
2 . بزنطى احمد بن محمد بن ابى نصر ( م 221 ه . ق ) :
از مردم كوفه و جزو ياران ويژهء امام رضا ( عليه السلام ) و امام جواد ( عليها السلام ) مى باشد او نزد هر دو
امام معصوم بسيار ارجمند و محترم بود ، چندين كتاب و از جمله كتاب " الجامع " را تأليف
هامش
1 . محدث قمى الكنى والالقاب ج 1 ، ص 424 .
2 . شيخ طوسى غيبت ص 225 ، بحار ج 50 ، ص 105 .