كودكانه سرشار از دقت و كنجكاوى و احساس ، عرض مىكند پدرجان ! چگونه از جاى
خود ، تكان بخورم در صورتى كه مىبينم كه شما با كعبه وداع هميشگى مىنماييد معلوم
مىگردد كه ديگر بار به كعبه باز نخواهيد گشت . ( 1 )
اين سيماى كودكانه ى اين طفل معصوم است كه در شش يا هفت سالگى از او سر زده
است . امام رضا ( عليه السلام ) به مرو حركت كرده است و در سال 203 به فيض شهادت نائل آمده
است و امام جواد ( عليه السلام ) در مدينه باقى مانده است . بعد از پدر بزرگوار ، جمعا هفده سال عمر
داشته است كه قسمت عمدهء آن را در مدينه به سر برده است و سرپرستى خانواده و
سرپرستى ايتام آل محمد ( صلى الله عليه وآله ) را به عهده داشته است . زندگى او در مدينه توأم با عزت و
عظمت و وقار فوق العاده بوده است . آنچه از احاديث مربوطه استفاده مىشود اين است
كه امام در كمال شكوه و احترام مىزيسته است ، و مورد توجه و علاقهء مردم بودهاند و
حديثى كه از كتاب معتبر " كافى " نقل مى گردد حاكى از اين معناست :
" عبد الله رزين مىگويد : من مجاور مسجد رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) بودم ، هر روز مىديدم كه
نزديكيهاى ظهر امام ابوجعفر ثانى به مسجد تشريف فرما مىشوند نخست وارد صحن
مىگشتند سپس كنار قبر رسول الله مىآمدند و سلام مىگفتند ، سپس كنار خانه فاطمه
زهرا ( عليه السلام ) مىرفتند و كفشها را از پا در مىآوردند و مشغول نماز و عبادت مى گشتند . من
بسيار متمايل بودم كه از خاك زير پايش تبرك بجويم ميسر نمى گشت چون اغلب با
مركب تا دم در مسجد مى آمدند . روزى از چند نفر آدرس حمامى را كه امام ، به آنجا
مىرفت جويا شدم گفتند كه به حمامى كه در محله بقيع است و به مديريت يكى از
فرزندان طلحه ، تشريف مى برند . من آن روزى را كه امام معمولا به حمام مى آمدند رفتم
در حمام منتظر قدوم امام بودم و با حمامى مشغول صحبت شدم او به من گفت : " گر قصد
حمام دارى زودتر انجام بده چون وقت آن رسيده است كه " ابن الرضا " چند لحظه ى ديگر
به حمام آيند ، آن وقت ديگر امكان حمام رفتن شما نيست " . گفتم : " ابن الرضا كيست ؟ "
هامش
1 . " اعيان الشيعه " ، " سيرة الائمه الاثنى عشر " ، ج 2 ، ص 443 .