وصيت آن بزرگوار
پيشواى نهم ، جز على ( امام هادى ( عليه السلام ) ) و موسى ، پسر ديگرى نداشت ، و از آنجا كه
ميان على و موسى در دانش و تقوى و پرهيزكارى و فضايل معنوى ، فاصلهء فراوانى بود ، از
اينرو براى هيچ انسانى اين شبهه پديد نمى آمد كه او در پيشوايى رقيب امام هادى ( عليه السلام )
گردد . در عين حال ، امام جواد ( عليه السلام ) بارها به امامت و پيشوايى فرزند برومندش امام
هادى ( عليه السلام ) تصريحاتى نموده بود و در واپسين لحظات زندگى نيز اين موضوع مهم را
متذكر گرديد .
خيرانى ، دربان آستان پيشواى نهم نقل مىكند : به گوش خويش شنيدم كه آقايم امام
جواد ( عليه السلام ) در واپسين لحظات زندگى خود ، به احمد اشعرى پيام فرستاد كه من از اين
جهان خواهم رفت و مقام خويش را به پسرم على ( عليه السلام ) وامى گذارم . حقوقى كه من به عهدهء
شما دارم ، او راست و او هم متن پيام امام را نوشت و در ده نسخه به ده نفر از وجوه و اعيان
رساند كه اگر مرگ من فرا رسد ، آن را باز كنند . پس از رحلت امام ( عليه السلام ) معلوم گرديد كه [ آن
نوشته ] مربوط به امامت و جانشينى امام هادى ( عليه السلام ) بوده است . ( 1 )
اسماعيل بن مهران يكى از خواص ياران امام جواد ( عليه السلام ) مى گويد : پيشواى نهم ، نخستين
بار كه عازم عراق بود و از طرف خلفاى عباسى احضار گرديده بود ، من تشويش خاطرم را از
اين سفر به عرض او رساندم و از پيشواى آيندهء اسلام جستجو كردم . امام ( عليه السلام ) فرمودند :
نترس ! آنچه درباره غيبت تصور مى كنى ، اكنون وقت آن فرا نرسيده است ، ولى بعدها بار
دوم ( آخرين سال زندگى خود ، سال 220 ) كه پيشواى نهم با دعوت معتصم عباسى
مدينه را ترك مى گفت ، سؤال نخستين خود را تكرار نمودم . امام ( عليه السلام ) فرمودند : سفر
پرخطر اين بار است كه من عازم هستم . بدانيد پيشوايى پس از من با پسرم " على ( عليه السلام ) "
مى باشد .
شهادت و مسمويت امام جواد ( عليه السلام ) يكى از غم انگيزترين صحنههاى شهادت در راه
هامش
1 . كافى ج 1 ، ص 323 ، چاپ مكتبة الصدوق تهران .