17 . چهار اندرز جاودان
" كيف يضيع من الله كافله ؟ وكيف ينجو من الله طالبه ؟ و من إنقطع الى غير الله وكله
اليه ، و من عمل على غير علم أفسد اكثر مما يصلح " . ( 1 )
چگونه ضايع مى گردد ، كسى كه خداوند كفيل او باشد ؟ و چگونه نجات مى يابد فرد
فرارى كه خداوند جوياگر او باشد ؟ آن كه به غير خدا ، دلبستگى داشته باشد خداوند به او
وامى گذارد . فردى كه بدون علم و دانش ، گام بردارد فسادگرى او ، بيش از اصلاح گرى
او مى گردد .
شرح كوتاه : انسان در زندگى مادى با قوانين و مقررات معمولى ، محدوديتهايى را براى
خود فراهم ساخته است كه در چارچوب آن مقررات زندگى مىكند به هنگام ارتكاب
خلاف ، با همان قوانين دستگير مى گردد ، در صورتى كه اين قوانين در محدودهء خاص
خود ، اثربخشى دارد و دائرهء محدودى را اشغال كرده است . خداوند عالم كه خالق بشر و
ادارهء كنندهء عالم هستى است ، در اداره تكوينى و تشريعى بشر ، قوانين و مقررات فراگيرى
دارد كه به تمام جنبههاى زندگى او احاطه دارد و انسان منضبط ، فردى است كه خود را با
آن قوانين تكوينى و تشريعى همدم و همگام سازد و اگر نه اگر فرار كرد ، هرگز نمى تواند از
دائرهء نامحدود پليس الهى ، خارج گردد به هر كجا و به هر سو پا نهد ، باز در محدودهء
حفاظت الهى و در دائره استحفاظى او است و جاى گريزى وجود ندارد .
18 . نيت خالص
باز در همان كتاب نقل مىكند : " القصد الى الله تعالى بالقلوب ، أبلغ من إتعاب
الجوارح بالأعمال " . ( 2 )
رو نمودن به سوى خداوند متعال با دلهاى وارسته و خالص ، بليغ تر از به زحمت
افكندن اعضا و جوارح بدن ، بى نيت پاك مى باشد .
شرح كوتاه : خيلى از اعمال عبادى مكلف توأم با نيت و بستگى به خلوص آن دارد .
هامش
1 . كشف الغمه ج 3 ، ص 161 ، چاپ دار الأضواء بيروت .